Mimo powszechnego zastosowania tworzyw sztucznych, zaledwie 9% plastiku poddawane jest recyklingowi. Skala problemu przy wzroście globalnej konsumpcji stanowi problem dla środowiska, które jest narażone na negatywne konsekwencje niewłaściwej gospodarki odpadami.

Przy założeniu utrzymania obecnych trendów, globalna produkcja odpadów stałych wzrośnie do 2050 roku o 80%, osiągając poziom 3,78 mld ton w porównaniu z 2020 rokiem.

Wraz ze wzrostem liczby ludności na całym świecie oraz postępem cywilizacyjnym, wzrasta liczba odpadów, których przetworzenie staje się wyzwaniem nawet dla rozwiniętych gospodarek. Mimo wysiłków, większość unijnych odpadów jest nadal utylizowana przez spalanie lub składowanie.

Polska jest jednym z ostatnich krajów Unii Europejskiej, które nie wdrożyły jeszcze systemu rozszerzonej odpowiedzialności producentów, czyli nowych zasad organizacji gospodarki odpadami opakowaniowymi. Czas na jego wprowadzenie mija 5 stycznia 2023 roku, ale mało prawdopodobne, aby udało się go dotrzymać. To oznacza nie tylko groźbę kar ze strony Komisji Europejskiej, ale także wymierne straty społeczne i środowiskowe. Dziś koszty zagospodarowania odpadów opakowaniowych ponoszą głównie mieszkańcy gmin. Zmiany w polskim systemie

Każdego roku na świecie wydobywa się około 100 mld t nowych materiałów i surowców, ale ponownie przetwarzanych i wykorzystywanych jest tylko 8,6 proc. z nich – pokazał tegoroczny raport „The Circular Voice”.

Zgodnie z zapowiedzią Ministerstwa Klimatu i Środowiska od 2023 roku w Polsce będzie wdrażany powszechny, obowiązkowy system kaucyjny, który ma objąć m.in. butelki szklane wielo- i jednorazowego użytku.

W ciągu najbliższych miesięcy Polska musi dostosować swój aktualny, nieefektywny system rozszerzonej odpowiedzialności producenta (ROP) do wymogów unijnych. Zobowiązuje ją do tego, podobnie jak inne kraje członkowskie UE, przyjęty w 2018 roku tzw. pakiet odpadowy. Ministerstwo Klimatu i Środowiska wciąż pracuje nad przepisami w tym zakresie.