Gospodarstwa rolne, a także branża przetwórcza będą miały ułatwienia w budowie mniejszych biogazowni rolniczych - przewiduje opublikowany we wtorek projekt ustawy. Zgodnie z nim w takich instalacjach trzeba będzie również wykorzystywać lokalny surowiec.

We wtorek na stronach RCL opublikowano projekt ustawy o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie biogazowni rolniczych przygotowany przez resort rolnictwa.

"Przygotowana ustawa odpowiada na pilną potrzebę zwiększenia liczby stabilnych, sterowalnych i odpornych na zmienne uwarunkowania meteorologiczne i czynniki zewnętrzne instalacji odnawialnych źródeł energii w polskim miksie energetycznym. Przyjmuje się, że biogazownie rolnicze mogą produkować energię nawet przez 8 000 godzin rocznie (90 proc. czasu), w przeciwieństwie do innych instalacji OZE, których sprawność energetyczna waha się od 10 do 30 proc. W świetle aktualnej sytuacji geopolitycznej i w dobie kryzysu energetycznego – zwiększanie udziału stabilnych i niezależnych od zewnętrznych dostawców energii instalacji jest szczególnie istotne" - podkreślono w ocenie skutków regulacji projektu.

Projektowana ustawy zakłada ułatwienia w procesie inwestycyjnym odnośnie biogazowni rolniczych. Chodzi m.in. o postępowanie o wydanie decyzji warunków zabudowy oraz postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Ułatwienia mają dotyczyć również warunków przyłączenia takich instalacji do sieci.

W OSR wyjaśniono, że nowe przepisy ułatwią wykorzystanie lokalnego potencjału substratu do produkcji biogazu. W rozporządzeniu do ustawy ma zostać wskazane, jakie substraty nie będą traktowane jako odpad. Oznaczać to będzie, że nie trzeba będzie przeprowadzać procedury uznania danego przedmiotu lub substancji za produkt uboczny oraz potwierdzenia spełnienia warunków uznania takich substancji za produkt uboczny.

W uzasadnieniu wyjaśniono, że w rozporządzeniu powinny znaleźć się takie surowce jak: odchody zwierzęce oraz produkty przetworzenia biomasy roślinnej takie jak np. wywar gorzelniany, wytłoki oraz inne pozostałości pochodzące z przetworzenia surowców rolnych.

Projektowane przepisy przewidują ponadto ułatwienia w wykorzystywaniu produktu pofermentacyjnego. Wymieniony w rozporządzeniu surowiec będzie mógł być wprowadzany do obrotu bez konieczności uzyskania właściwego pozwolenia. W efekcie ma to umożliwić producentom ich sprzedaż lub zagospodarowanie bez konieczności uzyskiwania określonej decyzji administracyjnej.

W uzasadnieniu projektu dodano, że koniecznymi wymogami do uznania danego produktu za produkt pofermentacyjny będzie wymóg użycia do produkcji biogazu konkretnych surowców np. obornika, gnojówki, materiału roślinnego lub innych surowców niezagrażających zdrowiu ludzi, zwierząt lub środowisku. Drugim wymogiem uznania produktu z produkcji biogazu za produkt pofermentacyjny będzie konieczność przeznaczenia go do bezpośredniego rolniczego wykorzystania (cel nawozowy).

Podmiotami uprawnionymi do przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie biogazowni rolniczych - zgodnie z projektowaną specustawą - będą m.in.: osoby fizyczne lub osoby prawne, które prowadzą gospodarstwo rolne; podmioty wykonujące działalność gospodarczą obejmującą wytwarzanie prądu, ciepła, biogazu rolniczego lub biometanu z biogazu rolniczego; grupy producentów rolnych; producenci win, czy spółdzielnie energetyczne. W uzasadnieniu podkreślono jednak, że projekt nie wyklucza tworzenia spółek celowych z udziałem uprawnionych podmiotów. Ma to pozwolić na zaangażowanie finansowania podmiotów także spoza branży rolniczej i przetwórczej.

Projektowana ustawa nie dotyczy wszystkich inwestycji dotyczących biogazowni rolniczych. "Ma ona stanowić swoiste narzędzie do wykorzystania w celu rozwoju gospodarki obiegu zamkniętego w gospodarstwach rolnych i zakładach przetwórstwa rolno-spożywczego" - zaznaczono. Dlatego też - powstające na podstawie nowych przepisów biogazownie rolnicze - będą musiały być zlokalizowane na nieruchomości podmiotu uprawnionego prowadzącego gospodarstwo rolne lub działalność związaną z przetwórstwem rolno-spożywczym. Do pracy takiej boiogazowni trzeba będzie również wykorzystywać co najmniej część substratów powstających w takich gospodarstwach.

Ze względu, że powstające na podstawie projektowanych przepisów biogazownie rolnicze mają być lokalne, będą one musiały mieć pewne ograniczenia jeśli chodzi o moc, czy ilość produkowanego gazu. W projekcie wyszczególniono, że takie instalacje będą mogły mieć maksymalną moc na poziomie 3,5 MW lub 10,5 MW osiągalnej cieplnej w skojarzeniu, albo mieć roczną wydajność produkcji biogazu rolniczego nieprzekraczającą 14 mln m sześc., albo roczną wydajność produkcji biometanu z biogazu rolniczego nieprzekraczającą 8,4 mln m sześc. "Przyjęty limit mocy odpowiada mniej więcej średniemu zapotrzebowaniu gminy wiejskiej na energię lub ciepło" - wskazano w uzasadnieniu.

Projekt zakłada, że jeśli dana osoba bądź podmiot będzie posiadał na terenie gminy kilka biogazowni rolniczych, to ich łączna moc oraz wydajność, nie będą mogły przekraczać wyżej wymienionych limitów. Do łącznej wartości wliczać się będzie też instalacje, które posiadać będą inni członkowie rodziny np. rodzic, brat, czy siostra.

Nowe przepisy ograniczą też możliwość zbywania takich instalacji. Jak wyjaśniono, chodzi o przeciwdziałanie temu, by beneficjentem łatwiejszej ścieżki inwestycyjnej nie stały się podmioty nieuprawnione do skorzystania z preferencji.

Projektowane przepisy wprowadzają również kary, które mają być wymierzane przez KOWR.

autor: Michał Boroń

mick/ skr/

Ułatwienia z powstawaniu biogazowni rolniczych m.in. związane z pozwoleniami na budowę i pozyskaniem biomasy do produkcji energii, ciepła czy biogazu - zakłada projekt ustawy o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji w biogazownie rolniczych.

"Przygotowana ustawa odpowiada na pilną potrzebę zwiększenia liczby stabilnych, sterowalnych i odpornych na zmienne uwarunkowania meteorologiczne i czynniki zewnętrzne instalacji odnawialnych źródeł energii w polskim miksie energetycznym. Przyjmuje się, że biogazownie rolnicze mogą produkować energię nawet przez 8 tys. godzin rocznie (90 proc. czasu), w przeciwieństwie do innych instalacji OZE, których sprawność energetyczna waha się od 10 do 30 proc." - czytamy w uzasadnieniu do projektu.

Ponadto biogazownie rolnicze stanowią domknięcie systemu gospodarowania odpadami powstającymi w polskich gospodarstwach rolnych czy zakładach przetwórstwa rolno-spożywczego. Powstająca w tych miejscach biomasa może być wykorzystywana w lokalnej biogazowni rolniczej do wytwarzania w przyjazny środowisku sposób energii elektrycznej, ciepła, biogazu rolniczego lub biometanu.

Według KOWR, obecnie w rejestrze wytwórców biogazu rolniczego jest 123 wytwórców biogazu rolniczego, prowadzących łącznie 147 instalacji o łącznej mocy zainstalowanej ok. 143 MW.

Główne rozwiązania przyjęte w projekcie zakładają wprowadzenie ułatwień w procesie inwestycyjnym, w toku postępowania m.in. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, pozwolenia na budowę a także wydania warunków przyłączenia biogazowni rolniczej do sieci. W świetle obecnych przepisów przygotowanie i realizacja inwestycji w zakresie biogazowni rolniczych prowadzona jest w oparciu o ogólne regulacje dotyczące procesu budowalnego.

Zaproponowano również wprowadzenie ułatwień w wykorzystaniu lokalnego potencjału substratu (nie będą one traktowane jako odpad) oraz ułatwień w zakresie wykorzystania produktu pofermentacyjnego (bez konieczności uzyskiwania określonej decyzji o jego zbyciu).

Jak wyjaśnił resort rolnictwa, przygotowana ustawa nie dotyczy wszystkich inwestycji dotyczących biogazowni rolniczych. Ma ona stanowić narzędzie do wykorzystania w celu rozwoju gospodarki obiegu zamkniętego w gospodarstwach rolnych i zakładach przetwórstwa rolno-spożywczego.

Proponowane zmiany dotyczą biogazowni rolniczych zlokalizowanych na gospodarstw rolnych, z których będzie pochodzić co najmniej część substratów wykorzystywanych w tej biogazowni rolniczej. Ponadto łączna moc zainstalowana elektryczna ma być nie większa niż 3,5 MW, ciepła - nie większa niż 10,5 MW, roczna wydajność produkcji biogazu rolniczego nie ma nie przekraczać 14 mln m3; a biometanu – 8,4 mln m3. Przyjęty limit mocy odpowiada mniej więcej średniemu zapotrzebowaniu gminy wiejskiej na energię lub ciepło - zaznaczono w uzasadnieniu do projektu.

Efektem wprowadzonych zmian ma być zwiększenie poziomu bezpieczeństwa energetycznego i niezależności obszarów wiejskich, które zajmują niemal 93 proc. powierzchni Polski, gdzie mieszka lub prowadzi działalność około 30 proc. wszystkich odbiorców energii. Nastąpi ponadto zwiększenie udziału odnawialnych źródeł energii w polskim miksie energetycznym, a przez to także obniżenie emisji szkodliwych substancji do atmosfery.

Budowa biogazowni pozwoli na obniżenie kosztów działalności rolniczej, co będzie skutkiem niższych kosztów energii związanych z korzystaniem ze stabilnego odnawialnego źródła energii w oparciu o lokalnie dostępny substrat, a także wprowadzonym ułatwieniom w zakresie wykorzystania produktu pofermentacyjnego jako nawozu.

Do połowy kwietnia ministerstwo rolnictwa przyjmuje uwagi do projektu.

Ustawa ma wejść w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

autorka: Anna Wysoczańska

awy/ drag/

Fot. Depositphotos