Sektor wodorowy w ostatnich latach doświadczył znaczącego wzrostu wynikającego z postępującej dekarbonizacji. Znaczącym problemem przed dalszą ekspansją wodoru stanowią wysokie koszty produkcji.

• W ciągu najbliższych trzech lat spodziewany jest znaczący wzrost globalnej zdolności produkcyjnej zielonego wodoru

• Wodór może odegrać rolę w dekarbonizacji 25 proc. globalnej emisji CO2 związanej z energią

• Globalny handel wodorem wygeneruje ponad 280 mld dolarów rocznych przychodów z eksportu do 2050 roku

• 85 proc. ostatecznego kosztu wodoru wynika z czynników niezwiązanych z produkcją

Aby zapewnić dalszy rozwój łańcucha wartości wodoru i zagwarantować, że będzie konkurencyjny cenowo w stosunku do paliw kopalnych, analitycy ze Światowego Forum Ekonomicznego (World Economic Forum – WEF) w analizie „The hidden 85%: How to make hydrogen cost-effective” pochylili się nad kwestią obniżenia kosztów produkcji wodoru.

Wodór stanowi jedno z najbardziej obiecujących rozwiązań w zakresie dekarbonizacji wysokoemisyjnych sektorów, takich jak produkcja stali (8 proc. globalnej emisji CO2) czy też transportu ciężkiego (12 proc. globalnej emisji CO2), zaś obniżenie kosztów jego produkcji przyczni się do sprawniejszej realizacji polityk klimatycznych.

Nie tylko energia. Wodór to również pieniądze

Według raportu „Green Hydrogen Supply, Technology, and Policy Report (STP) Report for H1 2024” opublikowanego przez Clean Energy Associates (CEA), w ciągu najbliższych trzech lat spodziewany jest znaczący wzrost globalnej zdolności produkcyjnej zielonego wodoru. Raport prognozuje podwojenie globalnej zdolności produkcyjnej zielonego wodoru do 2025 roku oraz osiągnięcie 54 GW mocy produkcyjnych do 2027 roku. 

W raporcie "Green hydrogen: Energizing the path to net zero. Deloitte's 2023 global green hydrogen outlook" opublikowanym przez Deloitte, wskazuje się, że globalny handel wodorem wygeneruje ponad 280 mld dolarów rocznych przychodów z eksportu do 2050 roku.

Przywoływany przez analityków z Davos Departament Energii Stanów Zjednoczonych uważa, że wodór może odegrać rolę w dekarbonizacji 25 proc. globalnej emisji CO2 związanej z energią. 

Gdzie 85 proc. procent kosztów wodoru?

Naukowcy z Argonne National Laboratory ustalili, że koszty produkcji wodoru stanowią zaledwie 15 proc. ostatecznego kosztu wodoru wykorzystywanego w transporcie.

Pozostałe – „ukryte” – 85 proc. kosztów wodoru jest często pomijane, ale koszty te również muszą zostać zmniejszone, aby transport ciężki napędzany wodorem osiągnął parytet ekonomiczny z olejem napędowym.

Około 50 proc. kosztów wodoru pochodzi ze stacji (sprzęt taki jak sprężarki i przechowywanie na miejscu), zaś 35 proc. z dystrybucji. Oznacza to, że 85 proc. ostatecznego kosztu wodoru wynika z czynników niezwiązanych z produkcją – czytamy w analizie.

Działania na rzecz obniżenia kosztów produkcji wodoru

Jak wskazuje omawiana analiza, na całym świecie inwestorzy zainwestowali ponad miliard dolarów w startupy zajmujące się produkcją elektrolizerów, takie jak Electric Hydrogen, Ohmium, Verdagy i EvolOH, które obiecują obniżyć koszty produkcji ekologicznego wodoru dzięki innowacjom i przełomom naukowym.

W Stanach Zjednoczonych w celu obniżenia kosztu produkcji wodoru poczyniono krok naprzód. Ustawa o redukcji inflacji (Inflation Reduction Act – IRA) wprowadziła lukratywną ulgę podatkową, aby zachęcić do budowy nowych zakładów produkcji wodoru.

Co więcej, ostatnimi czasy poczyniono znaczące inwestycje odnotowano także w przypadku naturalnie występującego tzw. „wodoru geologicznego”, który obiecuje kolejną drogę do obniżenia kosztów produkcji wodoru.

Inwestycje w produkcję wodoru są istotne dla jego upowszechniania. Obecne ceny czystego wodoru są zbyt wysokie i zbyt zmienne, aby mogły zostać przyjęte przez użytkowników końcowych. Aby zminimalizować koszty wodoru, należy zająć się całym łańcuchem dostaw, od produkcji aż po użytkowanie końcowe – stwierdza analiza.

Wytyczne z Davos, czyli jak obniżyć koszt wodoru w 3 krokach

Zdaniem analityków ze Światowego Forum Ekonomicznego, można wyróżnić kilka działań, które mogą przyczynić się do obniżenia kosztów wodoru.

Po pierwsze, obniżenie kosztów będzie możliwe dzięki zwiększonym inwestycjom. Podobnie jak w przypadku produkcji wodoru, wymagane są nowe podejścia i technologie w celu optymalizacji tankowania i dystrybucji. 

Trudno nie zgodzić się z głosem z Davos. 

W najnowszej edycji raportu „Global Hydrogen Review 2023”, IEA wskazuje, że ponad 40 krajów na całym świecie opracowało krajowe strategie wodorowe. Mimo licznych strategii, zainstalowana moc i wolumeny nadal pozostają niskie, ponieważ wodorowi deweloperzy czekają na wsparcie rządowe przed dokonaniem inwestycji. 

Kolejnym ważnym elementem jaką wskazuje analiza stanowi koordynacja działań między twórcami infrastruktury, producentami OEM, rządami, laboratoriami badawczymi i startupami będzie również ważna dla zapewnienia standaryzacji i komercjalizacji najbardziej innowacyjnego, opłacalnego sprzętu i metod.

Trzecim krokiem jest inwestowanie w redukcję kosztów w całym łańcuchu wartości wodoru, a nie tylko w produkcję wodoru, umożliwi wodorowi wyparcie oleju napędowego i zapoczątkowanie nowej ery transportu ciężkiego.

Fot. Depositphotos