Wiosną 2021 roku ustalono cenę maksymalną wsparcia na poziomie 319,6 zł/MWh, ale od tego czasu znacznie zmieniły się czynniki ekonomiczne i geopolityczne, które wpłynęły na koszty inwestycji, m.in. inflacja, rosnące ceny stali, kursy walut, wojna w Ukrainie.

Ireneusz Zyska, sekretarz stanu w Ministerstwie Klimatu i Środowiska, Pełnomocnik Rządu ds. OZE, powiedział 11 maja podczas branżowej konferencji, że cena będąca podstawą rozliczenia ujemnego salda będzie waloryzowana już od pierwszej decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki wydanej dla poszczególnych projektów. Zaś kolejne projekty na morzu będą rywalizować o wsparcie w ramach aukcji, które już będą uwzględniały urealnione ceny.

Wsparcie dla projektów offshorewind wynika z tzw. kontraktów różnicowych (contract for difference), które zostały przyznane projektom realizowanym w ramach pierwszej, nieaukcyjnej fazy mechanizmu wsparcia. Jeśli cena rynkowa energii elektrycznej będzie niższa od ustalonej ceny, będącej podstawą rozliczenia ujemnego salda (nie wyższej niż cena maksymalna), firmy energetyczne sprzedawać ją będą po tej rynkowej cenie, ale jednocześnie otrzymają wyrównanie do ustalonego w ramach kontraktu różnicowego poziomu cenowego. Jeśli rynkowa cena energii elektrycznej będzie natomiast wyższa od ceny będącej podstawą do rozliczenia ujemnego salda, firmy energetyczne będą zobowiązane zwrócić nadwyżkę Zarządcy Rozliczeń. Ma to zapewnić wieloletnią rentowność inwestycji w morskie farmy wiatrowe przy jednoczesnym zabezpieczeniu interesów odbiorców energii, którzy otrzymają czystą energię po stałej, z góry zdefiniowanej cenie.

PGE Polska Grupa Energetyczna posiada już przyznane prawo do wsparcia w formie kontraktów różnicowych dla projektu Baltica 2+3. Ta morska farma wiatrowa realizowana na Morzu Bałtyckim wspólnie z Ørsted ma planowo zostać uruchomiona w latach 2026-27, a jej łączna moc zainstalowana wyniesie ok. 2,5 GW.