Problemy lokalnych hut utrudniają znalezienie równowagi między popytem a podażą.

W drugiej połowie ubiegłego roku unijne huty podjęły decyzję o wstrzymaniu mocy produkcyjnych. Obawiając się spadku popytu, próbowały w ten sposób zmniejszyć zapasy stali. Wówczas decyzja wydawała się rozsądna ze względu na rosnące ceny energii i przyspieszającą inflację. W grudniu 2022 roku Fastmarkets szacował, że firmy z branży stalowej w UE zawiesiły moce produkcyjne na poziomie 14-15 mln ton.

Według szacunków GMK Center, w styczniu-lutym 2023 roku nadal kontynuowano likwidowanie zapasów. Przedsiębiorstwa stalowe skupiły się na pomysłach z IV kwartału, co skłoniło je do zmniejszenia produkcji, ale popyt nie zmniejszył się. Rynek potrzebował takich samych ilości stali, jak w poprzednich latach. Branża zdała sobie sprawę, że realny popyt nie spadł, tak jak oczekiwano, więc konieczne jest zwiększenie produkcji stali. Jednocześnie obecne dostawy nie są wystarczające. Luka pomiędzy realnym popytem a podażą na rynku UE pozostaje.

Zimny ogień w wielkich piecach

W dniu 22 marca 2023 roku z powodu pożaru ArcelorMittal zatrzymał wielki piec A w zakładzie w Gijon. Po tym, jak piec został wyłączony we wrześniu 2022 ubiegłego roku, został ponownie uruchomiony w lutym przed incydentem, aby pracować ze zredukowanymi wskaźnikami zgodnie z warunkami rynkowymi. ArcelorMittal nie określił jeszcze, jak długo BF A nie będzie pracować. Według lokalnych mediów wielki piec będzie wyłączony przez co najmniej dwa miesiące. Wielki piec B w przedsiębiorstwie nadal pracuje normalnie. Wydajność 2 wielkich pieców zakładu w Gijon wynosi około 4,5 mln ton rocznie. Wielki piec A ma wydajność 2,35 mln ton.

30 marca 2023 roku pożar dotknął BF 4 w zakładzie ArcelorMittal Dunkirk. BF 4 nie został uszkodzony w wyniku pożaru, ale na czas prowadzenia dochodzenia w sprawie przyczyny eksplozji, zakład będzie działał z tylko jednym wielkim piecem. W Dunkierce znajdują się trzy wielkie piece, których łączna zdolność produkcyjna surówki wynosi 7 mln ton rocznie. Największy jest wielki piec nr 4 - ze zdolnością produkcyjną na poziomie ok. 3,6 mln ton rocznie.

ArcelorMittal poinformował klientów, że z powodu pożarów w zakładach w Gijon i Dunkierce mogą wystąpić opóźnienia w dostawach wyrobów płaskich w całej Europie. Wypadki dotknęły piece, które produkują głównie surówkę na płyty i wyroby płaskie. Europejscy nabywcy spodziewają się niedoboru 1 mln ton HRC z powodu pożarów w zakładach ArcelorMittal. Szczyt podaży przewidywany jest w okresie czerwiec-sierpień.

W warunkach istniejącej luki popytowo-podażowej każdy pracujący wielki piec jest ważny dla znalezienia równowagi rynkowej. Jednak w rzeczywistości producenci nie mogą wykorzystać wszystkich mocy produkcyjnych z powodu koniecznych remontów.

Planowane wyłączenia

Salzgitter ponownie ustawi wielki piec A latem 2023 roku - konserwacja potrwa prawdopodobnie do września. Jednocześnie w maju spółka planuje wznowić pracę wielkiego pieca C, który od 2019 roku jest nieczynny. Salzgitter nie ma jeszcze odpowiedzi na pytanie, czy po zakończonej konserwacji BF C pozostanie w eksploatacji BF A. Wydajność wielkiego pieca A wynosi 3,4 mln ton rocznie, natomiast wydajność BF C - 600 tys. ton.

Bardziej prawdopodobne jest, że konserwacja wielkiego pieca w Salzgitter nie będzie miała wpływu na rynek, ponieważ firma rozpoczęła produkcję płyt z wyprzedzeniem jesienią 2022 roku. Ma więc pewne rezerwy, które mogą być wykorzystane do stabilizacji dostaw. Ponadto Salzgitter może wykorzystywać kęsiska płaskie z Hüttenwerke Krupp-Mannesmann (HKM), zakładu w Duisburgu, będącego własnością Thyssenkrupp Steel i Vallourec

ArcelorMittal Poland wyłączył z ruchu BF 2 w zakładzie w Dąbrowie Górniczej w celu przeprowadzenia konserwacji. Modernizacja potrwa trzy miesiące. Jednocześnie firma ponownie uruchomiła BF 3 w styczniu 2023 roku jako przygotowanie do wyłączenia wielkiego pieca nr 2. BF 3 nie pracuje od października 2022 roku. Zdolności produkcyjne tych wielkich pieców są prawie równe (BF 2 - 2,3 mln ton, BF 3 - 2,2 mln ton). Tak więc, zdaniem GMK Center, firma będzie utrzymywać produkcję na obecnym poziomie.

Tata Steel Nederland rozpoczęła w pierwszym tygodniu kwietnia duży program modernizacji i renowacji wielkiego pieca nr 6 w hucie Ijmuiden. Zakład w Ijmuiden obsługuje 2 wielkie piece. Wielki piec nr 6 ma pojemność 2,5 mln ton. Wielki piec nr 7 o zdolności produkcyjnej około 3,5 mln ton, będzie nadal kontynuował pracę. Tata Steel Nederland produkuje kręgi walcowane na gorąco i na zimno, więc wyłączenie wielkiego pieca wpłynie na zmniejszenie dostaw.

Utrudnienia

W lutym 2023 roku Tata Steel Netherlands poinformowała o trudnościach w modernizacji walcowni zimnej. Firma modernizuje walcownię zimną 21 od sierpnia 2022 roku w celu poprawy jakości powierzchni i kontroli skrajni, ale kilka problemów przedłuża przestój.

Według Argusa, pierwszy wielki piec, który był na biegu jałowym w Dunaferr latem ubiegłego roku, jest nieodwracalnie uszkodzony i nie zostanie ponownie uruchomiony. Dunaferr posiada 2 wielkie piece. BF 2 o wydajności 800 tys. ton rocznie został ponownie uruchomiony w lutym 2023 roku. Łączne zdolności produkcyjne dwóch wielkich pieców zostały oszacowane na 1,2-1,4 mln ton, więc 400-600 ths zdolności są utracone. Liberty Steel może korzystać z zewnętrznych dostaw kęsów dla Dunaferr, na przykład z Galati. Dunaferr może produkować wyroby płaskie gorącowalcowane, zimnowalcowane, ocynkowane ogniowo.

Nieprzewidywalna siła wyższa

Dodatkowym problemem dla rynku stało się trzęsienie ziemi w Turkiye, które dotknęło zakłady produkujące jedną trzecią stali w kraju. Huty Iskenderun ogłaszają trudności w produkcji, w odpowiedzi na stan wyjątkowy w południowym Turkiye. Uszkodzeniu ulega port w Iskenderun. Chociaż huty w innych częściach Turkiye nie ogłosiły siły wyższej, możliwości eksportowe Turkiye spadły. Nawet jeśli zakłady nie zostały uszkodzone, wznowienie ich pracy będzie wymagało czasu. Część pracowników zmarła, a reszta musi dostosować się do nowych warunków.

W 2022 roku Turkiye eksportowało do UE 2,5 mln ton wyrobów płaskich. Te dostawy są zagrożone. Nawet jeśli huty w pełni wznowią produkcję, kraj potrzebuje stali do odbudowy i regeneracji po trzęsieniu ziemi. Zaspokojenie potrzeb rynku krajowego będzie priorytetem.

W opinii GMK Center, obecna sytuacja na rynku jest dwojaka. Z jednej strony, huty w UE są zmuszone do zwiększenia podaży, ponieważ nie zaspokajają potrzeb klientów, a niezaspokojony popyt popycha ceny HRC w UE do 900 euro/t. Z drugiej strony, uczestnicy rynku oczekują pogorszenia sytuacji gospodarczej w drugiej połowie roku. Nikt nie chce gromadzić zapasów stali. Obawy pogłębia import stali i terminy ponownego uruchomienia lokalnych mocy produkcyjnych. W takich warunkach ceny długo pozostaną na wysokim poziomie.