Holenderski instytut badań morskich Maritime Research Institute Netherlands (MARIN) przetestował trzy innowacyjne bariery mające na celu zapobieganie kolizjom statków z turbinami wiatrowymi. Przyczyną badań był incydent z udziałem statku Julietta D, który miał miejsce w styczniu tego roku.  

O kolizji Julietty pisaliśmy na łamach Zielonagospodarka.pl. Ten dryfujący masowiec początkowo zderzył się z tankowcem, a następnie uderzył w platformę transformatorową i fundament turbiny na terenie budowanej obecnie farmy wiatrowej Hollandse Kust Zuid. Kolizja z zainstalowaną turbiną wiatrową wiąże się z realnym ryzykiem przewrócenia się turbiny na statek, co może stanowić poważne zagrożenie dla załogi, pasażerów, samego statku i środowiska.

Jak wynika z badań przeprowadzonych przez MARIN na zlecenie rządu holenderskiego, w okresie do 2030 roku na Morzu Północnym ma zostać zainstalowanych około 2500 turbin wiatrowych, co zwiększa ryzyko zderzenia turbiny ze statkiem do około 1,5 do 2,5 razy rocznie. Dla porównania liczba statków dryfujących po Morzu Północnym wynosi około 80 rocznie.

Wypadków można uniknąć na różne sposoby. Dryfujące statki mogą na przykład zarzucić kotwicę. Wymaga to jednak aktywnej interwencji załogi statku w często trudnych warunkach. Alternatywą może być wysłanie holowników awaryjnych (ETV), które odholują dryfujący statek w bezpieczne miejsce, a nadzór żeglugowy może zostać wzbogacony o pewną formę zarządzania ruchem statków.

- Wypadek z udziałem Julietta D pokazuje realne zagrożenia, jakie stwarzają dryfujące statki - mówi Yvonne Koldenhof, kierownik zespołu ds. ruchu i bezpieczeństwa MARIN. - Nawet przy użyciu obecnych środków, takich jak ETV, trudno jest uniknąć tego rodzaju zdarzeń – zauważa ekspert.

Naukowcy proponują trzy rozwiązania

Grupa 20 ekspertów z MARIN i szerzej pojętego sektora morskiego opracowała podczas warsztatów trzy innowacyjne koncepcje morskich barier przeciwuderzeniowych pomiędzy szlakami żeglugowymi a farmami wiatrowymi.

Pierwsza koncepcja obejmuje ciąg boi powierzchniowych mocowanych za pomocą kotwic. Druga koncepcja obejmuje inteligentną sieć zawieszoną pomiędzy słupami zainstalowanymi do dna morskiego, a trzecia to zakotwiczona pod wodą lina hakowa zaprojektowana tak, aby złapać kotwicę dryfującego statku. MARIN zbudował modele w skali wszystkich trzech rozwiązań i przeprowadził testy na basenie w dniach 17 i 18 marca, aby sprawdzić, czy bariery są w stanie odeprzeć statek w skali porównywalnej do statku Julietta D w warunkach sztormowych.

MARIN informuje, że pierwsze wyniki testów są obiecujące, gdyż wszystkie trzy koncepcje są w stanie zatrzymać statek. Kotwice załączone do łańcucha boi równomiernie rozpraszają energię dryfu, dzięki czemu statek utrzymuje się na powierzchni fal. Zakotwiczony podwodny hak kieruje statek w stronę fal, ograniczając w ten sposób przechył. Oznacza to, że statek pozostaje na miejscu, mimo że działają na niego stosunkowo niewielkie siły. Inteligentna siatka podwieszana początkowo wykazywała zbyt duże nachylenie, ale po drobnym dostrojeniu udało się sprawić, by i ona działała.

W ciągu najbliższych miesięcy naukowcy ocenią zalety i wady tych systemów. Inicjatywa ta wzbudziła szerokie zainteresowanie międzynarodowe. W projekt zaangażowani byli przedstawiciele holenderskich organizacji morskich i offshore wind - Bluewater Energy Services, Mooreast, Vuyk Engineering, Heerema Marine Contractors, Boskalis, GustoMSC, KRVE (Rotterdam Boatmen), Pinkster Marine Hydrodynamics, Huisman Equipment, Orca Offshore oraz SBM Offshore.