Po 25 latach produkcji bezemisyjnej energii turbiny wiatrowe wchodzące w skład farmy Irene Vorrink, jednej z najstarszych instalacji wiatrowych Vattenfall w Holandii, zostaną zdemontowane. Wszystkie części turbin wiatrowych zostaną w miarę możliwości poddane recyklingowi.

28 turbin farmy wiatrowej Irene Vorrink, nazwanej na cześć zmarłej w 1996 roku holenderskiej polityk Irene Vorrink, jest zainstalowanych wzdłuż wału przeciwpowodziowego IJsselmeerdijk na północ od Lelystad. Budowa znacznie większych turbin wiatrowych tak blisko wału nie jest już dozwolona ze względu na bezpieczeństwo infrastruktury przeciwpowodziowej. Nie jest więc możliwa instalacja o wiele większych turbin w tym samym miejscu.

W miejsce obecnych 28 turbin wiatrowych o łącznej mocy 16,8 MW, spółka Vattenfall i spółdzielnia wiatrowa SwifterwinT zainstalują 24 turbiny wiatrowe o łącznej mocy 132 MW, zlokalizowanych 500 i 1500 metrów dalej w głąb IJsselmeer. 14 z tych turbin będzie własnością Vattenfall, a 10 - SwifterwinT.

Projekt Windplanblauw zakłada, że istniejące 74 lądowe i morskie turbiny wiatrowe zostaną zastąpione 61 większymi turbinami o większej mocy. Farma Windplanblauw ma zacząć działać od 2023 roku.

- Turbiny wiatrowe zbudowane pod koniec ubiegłego wieku mają krótszą żywotność niż turbiny obecnej generacji. Rozwój w tej dziedzinie postępuje w szybkim tempie - mówi Herre van der Meulen, kierowniki ds. obsługi technicznej w Vattenfall, związany ze spółką już 45 lat. Dodaje, że turbiny wiatrowe pracowały przez te wszystkie lata bez wielkich problemów, poza pojedynczym remontem wszystkich przekładni w turbinach.

Inwestor wyjaśnia, że liczba turbin w farmie wiatrowej niekoniecznie ma kluczowe obecnie znaczenie. Ważniejsza jest wydajność turbin. Główny zysk wynika ze średnicy i wysokości turbin, ponieważ im wyżej, tym więcej wiatru może „złapać” łopata. Oprócz kwestii bezpieczeństwa wałów przeciwpowodziowych jest to jeden z powodów, dla których nowe turbiny wiatrowe o wysokości około 200 metrów instalowane są ponad pół kilometra od lądu.

Proces demontażu

Demontaż turbin wiatrowych i budowa nowej farmy wiatrowej będzie realizowana etapami. Począwszy od początku marca, eksperci będzie pracować nad jedną turbiną wiatrową, aby jak najlepiej przygotować ją do łatwego demontażu. Celem inwestora jest demontaż jednej turbiny dziennie. Demontaż powinien zakończyć się w kwietniu 2022 roku. Po zdjęciu wirnika z łopatkami, gondoli i wieży, zdemontowany zostanie również most prowadzący do wału przeciwpowodziowego. Ostatecznie nad wodą będzie wystawać tylko niewielka część stalowego fundamentu (monopala). Po wyciągnięciu tej części z wody pozostała część monopala wraz z okablowaniem pozostanie na dnie IJsselmeer obok wału przeciwpowodziowego.

Czy nie można byłoby usunąć reszty monopala i kabli pod wałem przeciwpowodziowym? Taki był początkowo zamysł organów rządowych.

- Wolelibyśmy usunąć wszystkie części turbin wiatrowych i pozostawić teren w pierwotnym stanie, ale tym razem bezpieczeństwo wału ma pierwszeństwo. Do usunięcia fundamentów potrzebny jest specjalny sprzęt wibracyjny, a Rijkswaterstaat i Zarząd Gospodarki Wodnej Zuiderzeeland obawiają się, że wibracje mogą spowodować uszkodzenie wału. Ponadto dziury pozostałe po usunięciu fundamentów i kabli mogą prowadzić do przesiąkania wody, która spływa pod wał i ostatecznie mogłaby ją osłabić - wyjaśnia deweloper.

Kluczem recykling zużytych elementów

Turbiny z farmy wiatrowej Irene Vorrink są zbyt małe i zbyt stare, aby mogły być ponownie wykorzystane w innej lokalizacji, dlatego wszystkie ich części zostaną poddane recyklingowi, jeśli tylko będzie to możliwe.

- Wiele materiałów, od wieży po gondolę, jest stosunkowo łatwych do recyklingu – czytamy w komunikacie. Elementy te składają się ze stali, miedzi i innych metali, a także olejów i tworzyw sztucznych, które poddawane są obecnie przetworzeniu.

Recykling łopat turbin wiatrowych to trudny proces, ale Vattenfall zobowiązał się do ich pełnego recyklingu do 2030 roku. Eksperci Vattenfalla już teraz spodziewa się, że uda mu się osiągnąć ten cel z 84 zdemontowanymi łopatami turbin. Inwestor prowadzi rozmowy z kilkoma podmiotami, aby wszystkie łopaty zostały poddane recyklingowi i przetworzone na wysokiej jakości surowce do wytwarzania zupełnie nowych komponentów wiatrowych.