Agave tequilana to roślina pochodząca z Meksyku, wykorzystywana do produkcji tequili. Jednak zamiast w drinkach, które wypijamy z odrobiną soli i limonki, jest ona wykorzystywana jako ekologiczna alternatywa dla  paliwa – biopaliwo.

Agawa może być wykorzystywana jako zrównoważone, ekologiczne biopaliwo również w transporcie, donoszą naukowcy z Uniwersytetu w Sydney w Australii.

Czym jest biopaliwo?

Biopaliwo jest definiowane jako paliwo pochodzące bezpośrednio z materii żywej, a nie wytwarzane w powolnych procesach geologicznych, które są związane z powstawaniem paliw kopalnych, takich jak ropa naftowa. Jest ono uważane za formę energii odnawialnej i jest powszechnie wytwarzane z surowca roślinnego. Biopaliwo jest często wytwarzane z trzciny cukrowej, kukurydzy, grzybów, a nawet alg.

Trzcina cukrowa jest jedną z takich roślin, która jest intensywnie wykorzystywana do produkcji biopaliw. Brazylia jest światowym liderem w produkcji paliwa etanolowego z trzciny cukrowej i robi to już od lat 70-tych. Ta słodka roślina jest szczególnie wydajna, ponieważ zwraca około ośmiu razy więcej energii, niż się w nią inwestuje.

Czy tequila jest najlepszym biopaliwem?

Badania nie potwierdziły jeszcze, że agawa jest najlepszym rozwiązaniem, ale została ona opisana przez naukowca dr Tana z Uniwersytetu w Sydney jako "ekonomiczny i środowiskowy zwycięzca w produkcji biopaliw". Według badań, agawa tequilana okazuje się być wydajniejszą alternatywą zarówno dla trzciny cukrowej, jak i kukurydzy, zwłaszcza w regionach półpustynnych, takich jak te w Australii.

Naukowcy z Uniwersytetu w Sydney w Australii dowiedli, że agawa może być wykorzystywana jako zrównoważone biopaliwo w transporcie.

– Agawa może rosnąć na obszarach półpustynnych bez nawadniania, nie konkuruje z uprawami żywności ani nie obciąża ograniczonych zasobów wody i nie wymaga nawozów. Roślina jest odporna na wysokie temperatury i suszę, dzięki czemu może przetrwać gorące australijskie lata – oznajmił profesor Tan, jeden z autorów badań.

Podczas gdy trzcina cukrowa daje rocznie 9900 litrów z hektara, agawa przewyższa ją nie tylko w tym aspekcie, ale również pod wieloma innymi względami, w tym pod względem eutrofizacji, ekotoksyczności, i co najważniejsze, zużycia wody. Jest zatem postrzegana jako uprawa bardziej przyjazna dla środowiska.

Specjalista ds. czystej mobilności w European Alternative Fuels. Observatory (EAFO) Floris Jousma zgadza się z tym stwierdzeniem, potwierdzając, że wykorzystanie agawy "brzmi obiecująco".

–  Myślę, że gdy stanie się to opłacalne, będzie to zdecydowanie najlepsza roślina do produkcji biopaliw. Prawie nie potrzebuje wody, rośnie w miejscach, gdzie prawie nic innego nie może rosnąć (skaliste, piaszczyste, gorące obszary), a zatem nie konkuruje z innymi rodzajami upraw (tj. żywnością) – podsumowuje specjalista.

Najważniejszą rzeczą, mówi Jousma, jest to, że "nie ma potrzeby wycinania żadnego lasu lub dżungli, aby je uprawiać."

W badaniu wykorzystano analizy chemiczne agawy z pilotażowej uprawy agawy w Kalamia Estate, Queensland. Dr Kendall Corbin, lider badania, stwierdza, że "to wspaniałe, że wyniki analizy chemicznej mogą mieć zastosowanie przekładające się na realne zyski".