Najnowsze holenderskie badania wskazują, że morska energetyka wiatrowa nie we wszystkich przypadkach będzie opłacalna w 2030 roku.

Wykorzystując kilka scenariuszy, Netherlands Organization for Applied Scientific Research (TNO) zbadała opłacalność morskiej energetyki wiatrowej w 2030 roku w swoim raporcie "Offshore wind business feasibility in a flexible and electrified Dutch energy market by 2030".

Przy użyciu modeli opracowano dwa scenariusze dla holenderskiego systemu elektroenergetycznego i ich ryzyka ekonomiczne.

TNO zmapował ryzyka ekonomiczne w oparciu o dwa scenariusze.

W jednym scenariuszu badacze założyli niską elektryfikację w 2030 roku na podstawie Klimaat- en Energieverkenning 2021 ("Climate and Energy Exploration 2021") i porozumienia klimatycznego.

Scenariusz ten nie ma konkretnego celu dla elektryfikacji przemysłu po stronie popytu; po stronie podaży wykorzystuje się całą planowaną moc 21,5 GW morskiej energetyki wiatrowej.

Z opracowania wynika, że morska energetyka wiatrowa nie będzie w tych warunkach opłacalna w 2030 roku.

Nadwyżka podaży na rynku energii, nawet po uwzględnieniu eksportu, spowoduje ograniczenie produkcji morskiej energetyki wiatrowej o 13 procent, co oznacza, że całkowita moc energetyki wiatrowej nie zostanie wykorzystana.

TNO obliczyło, że uzasadnienie biznesowe będzie pozytywne dla dostawców morskiej energii wiatrowej tylko w 30 proc. przypadków.

W drugim scenariuszu TNO założyło wdrożenie proponowanych polityk europejskich (dyrektywa RED II oraz pakiet Fit for 55), które wyznaczają jasne cele dla elektryfikacji przemysłu.

Morska energia wiatrowa wydaje się być opłacalna w tym scenariuszu zakładającym wysoką elektryfikację - jednak jak przewidują analitycy, zostaną wykorzystane wszystkie moce produkcyjne.

Cena rynkowa będzie finansowo atrakcyjna dla uzasadnienia biznesowego przez 80 proc. zakładanych ram czasowych.

Źródło: renews.biz