Podczas Szczytu Morza Północnego w Esbjerg, przedstawiciele rządów Niemiec, Belgii, Holandii i Danii podpisali wspólną deklarację rozwoju 150 GW w offshore wind do 2050 roku.

Historyczna deklaracja może zapewnić 230 mln europejskim gospodarstwom domowym bezemisyjną energię. Kanclerz Niemiec Olaf Scholz, premier Holandii Mark Rutte i premier Belgii Alexander De Croo podpisali wraz z premier Danii Mette Frederiksen dokument, który zakłada czterokrotne zwiększenie mocy zainstalowanej w offshore wind w czterech krajach do 65 GW w morskiej energetyce wiatrowej w 2030 roku i dziesięciokrotne zwiększenie do co najmniej 150 GW do 2050 roku.

Kraje zobowiązały się do prac na rzecz przyspieszenia procesów zatwierdzania projektów zarówno na poziomie krajowym, jak i unijnym, oraz zapewnienia większych środków unijnych na projekty związane z morską energetyką wiatrową w celu zmniejszenia ryzyka dla inwestorów.

Ministrowie energii podpisali kilka dwustronnych deklaracji, które dotyczą działań na rzecz zielonego wodoru oraz utworzenia większej liczby wysp energetycznych na Morzu Północnym. Dania i Belgia podpisały porozumienie, które potwierdza połączenie wyspy energetycznej z Belgią w 2033 roku.

Duński minister ds. klimatu i energii Dan Jorgensen powiedział agencji Reuters, że koszt instalacji 150 GW morskich elektrowni wiatrowych wyniesie setki miliardów dolarów i będzie finansowany głównie przez prywatnych inwestorów z niewielkimi wsparciem publicznym.

Kraje, które sygnowały umowy, są liderami w rozwoju offshore wind. Dla przykładu Belgia produkuje energię dzięki 2,26 GW zainstalowanym w turbinach. Do 2030 roku wolumen ten powinien zostać potrojony do 6 GW, aby każda belgijska rodzina mogła być zaopatrywana w energię elektryczną z Morza Północnego. Do 2040 roku planowana jest dalsza rozbudowa do 8 GW.

Wcześniej tego dnia przewodnicząca Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen przedstawiła długo oczekiwany plan RePowerEU mający na celu dywersyfikację dostaw gazu przy jednoczesnym przyspieszeniu rozwoju OZE i efektywności energetycznej, aby uniezależnić Europę od paliw kopalnych, w szczególności importowanych w Rosji.