Nowe badania pokazują, że wąskie strefy zwane frontami oceanicznymi odgrywają o wiele większą rolę w walce ze zmianami klimatu, niż dotychczas sądzono. Te dynamiczne granice między różnymi masami wodnymi zajmują zaledwie 36% powierzchni światowego oceanu, a mimo to odpowiadają za 72% całkowitego oceanicznego pochłaniania CO₂. Oznacza to, że rocznie absorbują około 1,8 miliarda ton węgla w postaci dwutlenku węgla.

Badanie, opublikowane w prestiżowym czasopiśmie Nature Climate Change, opiera się na analizie satelitarnej z lat 2003–2024 oraz dodatkowych danych modelowych. Naukowcy z Institute for Marine and Antarctic Studies (IMAS) na University of Tasmania wykazali, że fronty oceaniczne tworzą wyjątkowo turbulente i produktywne strefy, w których dochodzi do intensywnego mieszania wód, wynoszenia składników odżywczych i gwałtownego rozwoju fitoplanktonu. Stężenie fitoplanktonu w tych rejonach jest średnio 1,8 raza wyższe niż w pozostałej części oceanu – to właśnie obecność fitoplanktonu napędza tak silne pochłanianie CO₂.

Fronty oceaniczne są najczęstsze na średnich i wysokich szerokościach geograficznych, szczególnie tam, gdzie przepływają główne prądy, takie jak Prąd Zatokowy i Prąd Kuroshio, oraz w całym Oceanie Południowym.

„W tych strefach zderzają się różne masy wodne, napędzając zarówno opadanie wód, jak i wznoszenie, co wynosi na powierzchnię głęboką, bogatą w składniki odżywcze wodę" – powiedziała oceanograf z IMAS i współautorka badania dr Amelie Meyer. Ten napływ składników odżywczych napędza ogromne zakwity fitoplanktonu, który pochłania dwutlenek węgla w procesie fotosyntezy, a po obumarciu przenosi węgiel w głębiny oceanu, gdzie może pozostać zmagazynowany przez wieki.

Prądy wschodniej części basenów oceanicznych (np. Kalifornijski, Peru-Chile czy Prąd Humboldt). Ogromne znaczenie dla pochłaniania CO2 mają też Antarktyczny Prąd Obiegowy oraz Prąd Zatokowy na Atlantyku.  Kolejną aktywną strefą pochłaniania są granice wielkich wirów subtropikalnych.

W wielu z tych miejsc fronty przesuwają się stopniowo w kierunku biegunów w miarę ocieplania klimatu. Tam, gdzie fronty się nasilają, pochłanianie CO₂ rośnie nawet dwukrotnie szybciej niż średnia globalna. Tam, gdzie słabną – zdolność pochłaniania maleje.

„To pierwsze tak dokładne oszacowanie na skalę globalną. Pokazuje, że obecne modele klimatyczne, które mają zbyt małą rozdzielczość, bardzo niedoszacowują roli tych wąskich, ale ekstremalnie ważnych stref” – komentuje kolejny autor badania, Yang Kai.

Odkrycie ma kluczowe znaczenie dla prognozowania przyszłego pochłaniania CO₂ przez ocean oraz dla lepszego uwzględnienia tych procesów w globalnych modelach klimatycznych. Bez nich przyszłe scenariusze ocieplenia mogą być znacząco niedoszacowane.

_{Fot: Depositphotos}