BloombergNEF opublikował szacunkowe dane dotyczące globalnego benchmarku, który śledzi poziom kosztów energii elektrycznej (LCOE) dla elektrowni fotowoltaicznych i wiatrowych na lądzie. LCOE analizuje całkowity koszt budowy, eksploatacji i utrzymania elektrowni, a następnie oblicza koszt za megawatogodzinę (MWh) wyprodukowanej energii w oparciu o wszystkie te czynniki.

Grupa stwierdziła, że LCOE dla dużych elektrowni słonecznych i wiatrowych na lądzie spadł do odpowiednio 48 i 41 dolarów za MWh w pierwszej połowie 2021 roku. Były to spadki o 5 proc. i 7 proc. w stosunku do pierwszej połowy 2020 roku i aż o 87 proc. i 63 proc. od 2010 roku.

Ponieważ każdy rynek jest inny, benchmarki jako średnia ukrywają zakres szacunków na poziomie krajowym, które różnią się w zależności od dojrzałości rynku, wielkości projektu, lokalnych warunków finansowania i kosztów pracy. Najniższe LCOE w pierwszej połowie 2021 roku można znaleźć w Brazylii i Teksasie dla lądowej energetyki wiatrowej oraz w Chile i Indiach dla PV, wszystkie na poziomie 22 USD/MWh.

W Chinach, największym rynku dla odnawialnych źródeł energii, BNEF szacuje, że koszt budowy i eksploatacji farmy słonecznej wynosi obecnie 34 USD/MWh, czyli jest tańszy niż koszt eksploatacji typowej elektrowni węglowej, który wynosi 35 USD/MWh. Podobnie w Indiach, nowe elektrownie słoneczne mogą osiągnąć poziom kosztów 25 USD/MWh, w porównaniu do średniego kosztu eksploatacji istniejących elektrowni węglowych na poziomie 26 USD/MWh. Łącznie na Chiny i Indie przypada 62 proc. wszystkich mocy elektrowni węglowych na świecie. Razem te dwa kraje produkują około 5,5 gigaton CO2 rocznie, czyli 44 proc. globalnej emisji sektora energetycznego.

W Europie koszty budowy nowych elektrowni słonecznych wahają się od 33 USD/MWh w Hiszpanii i 41 USD/MWh we Francji do 50 USD/MWh w Niemczech. Od 2014 roku koszt ten spadł na całym kontynencie średnio o 78 proc. Jest to znacznie niższy poziom niż typowe koszty bieżące dla elektrowni węglowych i gazowych w regionie, które są szacowane na ponad 70 USD/MWh w 2021 roku. Koszty eksploatacji elektrowni węglowych i gazowych w UE wzrosły od 2018 roku, ponieważ cena węgla podwoiła się do ponad 50 USD za tonę metryczną.

Wzrost cen surowców nie jest czynnikiem

Gdy gospodarki zaczynają się ponownie otwierać, a popyt na towary wzrasta, pierwsza połowa 2021 roku uwypukliła krytyczną rolę cen materiałów w branżach związanych z transformacją energetyczną. Globalne ceny stali podwoiły się, co wpłynęło na koszty turbin wiatrowych. Cena polikrzemu, głównego surowca do produkcji krystalicznych ogniw fotowoltaicznych, potroiła się od maja 2020 roku.

W Chinach i Indiach BNEF odnotował wzrost cen modułów PV o odpowiednio 7 proc. i 10 proc. od drugiej połowy 2020 roku. Podobnie, ceny turbin wiatrowych w Indiach wzrosły o 5 proc. w ciągu ostatnich sześciu miesięcy. BNEF twierdzi jednak, że wpływ wzrostu cen towarów należy rozpatrywać w odpowiedniej perspektywie. Po pierwsze, to produkcja, a nie materiały, stanowi większość kosztów końcowych turbin wiatrowych, modułów fotowoltaicznych i zestawów baterii. Po drugie, łańcuchy dostaw będą absorbować część tego wzrostu, zanim dotknie on deweloperów. Po trzecie, niektórzy deweloperzy mają zamówienia długoterminowe, które mogą ich ochronić przed tym wzrostem przez pewien czas.

– Wzrost cen surowców nie spowodował jeszcze wzrostu LCOE.  Jeśli jednak wzrost ten utrzyma się przez cały rok, może to oznaczać, że nowo budowane elektrownie odnawialne staną się tymczasowo droższe, niemal po raz pierwszy od dziesięcioleci – oznajmił główny ekonomista BNEF Seb Henbest.