W przyszłości coraz więcej energii będzie pochodzić z wiatru i słońca. Ponieważ nic nie zmienia się tak bardzo jak pogoda, ilość dostarczanej energii elektrycznej, również podlega ciągłym zmianom. Vattenfall stawia na produkcję wodoru na Morzu Północnym.

Już tej jesieni zostanie ogłoszona firma, która wygrała przetarg na budowę "Hollandse Kust West". Van Eijkel przygotował ofertę na część farmy wiatrowej: sektor VII. Jeśli Vattenfall wygra przetarg na "swoją działkę", firma zbuduje tam pierwszy na świecie klaster wodoru w ramach morskiej farmy wiatrowej.

Trzy turbiny wiatrowe zostaną wyposażone w elektrolizery. Produkowany przez nie wodór będzie transportowany rurociągiem do portu w Rotterdamie i włączany do tamtejszej sieci wodorowej. Następnie wodór będzie transportowany do użytkowników za pomocą infrastruktury przesyłowej – w taki sam sposób, jak w przypadku gazu ziemnego.

Produkcja u źródła

Istnieją różne plany dotyczące instalacji wodorowych na lądzie, ale stosunkowo niewiele dotyczących produkcji na morzu. Według Catrin Jung, Kierownik ds. morskiej energii wiatrowej w Vattenfall, jest to logiczny rozwój.

– Produkcja wodoru u źródła oferuje wyraźne korzyści, nie tylko w kategoriach finansowych, ale dlatego, że jest praktyczna – twierdzi Jung.

Kierownik spodziewa się, że produkcja wodoru na morzu dostarczy ekologiczny surowiec po konkurencyjnych cenach. Ponadto odciąży, już i tak przeciążone lądowe sieci energetyczne. Wodór stanie się ważną częścią miksu energetycznego jako część zaopatrzenia w energię wolną od paliw kopalnych.

Jest to niezbędne dla trwającego przejścia na zrównoważone dostawy energii i rosnącej elektryfikacji.

Samowystarczalne turbiny wodorowe

Na początku tego roku Vattenfall otrzymał dotacje od rządu szkockiego na opracowanie pierwszej na świecie turbiny wodorowej u wybrzeży Aberdeen. Vattenfall chce wykorzystać Hollandse Kust West jako trampolinę do zrobienia kolejnego kroku i połączenia wielu turbin wodorowych.

– Wodór będzie odgrywał ważną rolę w przyszłości. Doświadczenie, które zdobywamy w Szkocji dzięki produkcji na morzu, może być zastosowane na większą skalę w Hollandse Kust West. Dzięki temu farma wiatrowa jest ważnym kolejnym krokiem w kierunku produkcji wodoru na skalę komercyjną – dodaje Jung.

W klastrze wodorowym, który składa się z trzech turbin, pojemniki są umieszczone na specjalnych platformach. Kontenery te wypełnione są modułami elektrolizera, transformatorami i bateriami. Pracując w tandemie, kontenery te umożliwiają przekształcenie wytworzonej w turbinach wiatrowych energii elektrycznej w wodór. Planowana łączna moc dla klastra to 45 MW.

– Chcemy pokazać, że kolejny krok jest już w zasięgu ręki i że możemy produkować wodór na morzu na dużą skalę – wyjaśnia Van Eijkel.

– Dzięki "trybowi wyspowemu" turbiny wodorowe będą w końcu samowystarczalne, więc nie będzie potrzeby podłączania ich do sieci elektrycznej – mówi dalej Eijkel.

Medium przyszłości – zielony wodór?

To nie przypadek, że Vattenfall uważa, że wodór będzie odgrywał kluczową rolę w przyszłości. Wodór jest gazem, który można przekształcić w energię elektryczną bez emisji CO2 i wykorzystać w sektorach, w których trudno jest ograniczyć emisję, między innymi dlatego, że stosowane są wysokie temperatury.

W przyszłości najbardziej wspieraną metodą produkcji wodoru w Unii Europejskiej jest produkcja wodoru poprzez elektrolizę wody z wykorzystaniem energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii. Niestety, obecnie produkcja wodoru z wykorzystaniem energii elektrycznej sięga ok. 4 proc. udział w całej produkcji. I to wszystko bez emisji – jedynym produktem końcowym jest woda.

Wielką zaletą wodoru jest to, że można go magazynować. Jest to obecnie największe wyzwanie dla energii słonecznej i wiatrowej: raz wytworzona energia musi być natychmiast wykorzystana. Magazynowanie tej energii wymaga bardzo drogich akumulatorów. Zamiast tego zieloną energię można przekształcić w wodór, który następnie można transportować i doprowadzić do kontaktu z tlenem, aby wytworzyć energię w razie potrzeby. Pozwala to na wykorzystanie nadwyżek energii i zapewnia wystarczające dostawy w czasach niedoboru.

Źródło: ien.com.pl, vattenfall.com