Do 2050 roku nastąpi nawet sześciokrotny wzrost międzynarodowego zapotrzebowania na H2, a jedna trzecia morskiego handlu energią w świecie zerowej emisji netto będzie związana z tym niskoemisyjnym gazem – prognozuje WoodMac.

Pięciu największych eksporterów energii na świecie  – Arabia Saudyjska, Rosja, Australia, Stany Zjednoczone i Indonezja – mogłoby przyspieszyć proces przechodzenia na zerową emisję netto, wybierając produkcję wodoru na skalę przemysłową wraz z wbudowanymi technologiami wychwytywania i składowania dwutlenku węgla (CCS), a następnie szybko przechodząc na elektrownie H2 zasilane energią odnawialną, aby zaspokoić globalny popyt rynkowy, który według prognoz ma wzrosnąć aż sześciokrotnie do 2050 roku – wynika z najnowszych danych analityków Wood Mackenzie.

Według raportu grupy badawczej w scenariuszach "Perspektywy transformacji energetycznej" i "Przyspieszonej transformacji energetycznej" zapotrzebowanie na niskoemisyjny wodór osiągnie aż 530 mln ton do połowy stulecia, z czego prawie 150 mln ton będzie przedmiotem handlu na rynku morskim.

– Nadszedł czas, aby główni światowi eksporterzy energii przyspieszyli transformację energetyczną, a opanowanie handlu wodorem może to zmienić – powiedział Prakash Sharma, dyrektor ds. badań w WoodMac.

– Globalny handel energią czeka największe zakłócenie od lat 70. i powstania Opec. Oprócz inwestowania w odnawialne źródła energii w celu ograniczenia emisji i zwiększenia bezpieczeństwa energetycznego, kraje i branże poszukują obecnie paliw i surowców opartych na energii elektrycznej, a wodór może być czynnikiem zmieniającym sytuację – dodał dyrektor.

Transport morski i zero emisji

– Kluczowym czynnikiem wyróżniającym jest ogromny potencjał wodoru na rynkach energii. Niskoemisyjny gaz i jego pochodne mogłyby stanowić około jednej trzeciej morskiego handlu energią w świecie zerowej emisji netto w 2050 roku – podsumował Sharma.

WoodMac przytacza kilka niedawno ogłoszonych projektów niebieskiego i zielonego wodoru w Rosji, Kanadzie, Australii i na Bliskim Wschodzie, jako reprezentatywne dla wczesnego kierunku rynku.

Raport zauważa, że w "rozkwitającej" przestrzeni zielonego wodoru, prawie 60 proc. proponowanych projektów eksportowych znajduje się na Bliskim Wschodzie i w Australii, głównie ukierunkowanych na rynki w Europie i północno-wschodniej Azji, które mają stanowić odpowiednio 55 proc. i 16 proc. morskiego handlu wodorem. – W ciągu ostatnich 12 miesięcy nastąpił 50-krotny wzrost liczby ogłoszonych projektów dotyczących zielonego wodoru – powiedział Sharma.

– Oczekuje się, że koszty zielonego wodoru spadną wraz z poprawą technologii produkcji elektrolizerów i spadkiem kosztów energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych. Oczekiwany spadek kosztów będzie wspierał długoterminowy zwrot od niebieskiego do zielonego wodoru. Jednak każdy rynek ma swoją specyfikę, a spadek kosztów nie będzie równomierny – stwierdził wiceprezes WoodMac Gavin Thompson.

– Rzeczywistość jest taka, że świat potrzebuje obu rodzajów wodoru, aby osiągnąć wymagane tempo globalnej dekarbonizacji. Produkcja wodoru niebieskiego ma obecnie przewagę pod względem skalowalności nad wodorem zielonym i może być już rozwijana w wymaganych ilościach, choć czas realizacji jest dłuższy. Większość proponowanych projektów stanowi obecnie połączenie obu tych technologii – dodał.

Kluczowy zielony eksport

Kraje eksportujące energię, mające dostęp do głównych, tanich zasobów gazu i CCS, jak podkreśla WoodMac, mają "naturalną przewagę" dla eksportu niebieskiego wodoru, przy czym regiony takie jak Bliski Wschód, Rosja, USA i Kanada, z konkurencyjnymi kosztami wierceń na lądzie, "wydają się najlepiej przygotowane do rozwijania międzyregionalnej pozycji eksportowej".

Podobnie, kraje z dostępem do tanich źródeł odnawialnych "przechylą szalę" na korzyść produkcji zielonego wodoru.

–  Australia i Bliski Wschód zajmują czołowe miejsca pod względem nasłonecznienia i oferują ogromny potencjał w zakresie produkcji zielonego wodoru –  powiedział Sharma.

–  Podejście uniwersalne nie sprawdzi się. Na rodzącym się rynku wodoru, jego uczestnicy będą musieli przyjąć solidne, ale elastyczne strategie i modele biznesowe, które będą wspierać potencjalnie transformacyjny rozwój w ramach globalnego przejścia energetycznego. Obecnie wiele krajów ma szansę wykorzystać swoje zasoby i dzięki wodorowi stać się dominującymi eksporterami i uczestnikami handlu energią niskoemisyjną – dodał dyrektor Sharma.