Tegoroczna seria wydarzeń związanych z rozwojem pływającej morskiej energetyki wiatrowej sugeruje, że podsektor technologii wiatrowej, który długo pozostawał w cieniu, może wreszcie zacząć się dynamicznie rozwijać i w znaczącym stopniu przyczynić się nie tylko do dekarbonizacji, ale także wzrostu gospodarczego.

Obecny udział pływających elektrowni wiatrowych w całkowitej mocy instalacji wiatrowych wynosi zaledwie 0,1 proc., ostatnie wydarzenia wskazują, że do 2030 roku pływające morskie elektrownie wiatrowe osiągną moc 16,5 GW, co stanowić będzie 6,1 proc. światowych instalacji wiatrowych, podała Globalna Rada Energii Wiatrowej (Global Wind Energy Council – GWEC) w swoim najnowszym raporcie – GWEC | Floating Offshore Wind – A Global Opportunity.

Również polska część Morza Bałtyckiego, stała się atrakcyjną lokalizacją inwestycją w sektorze offshore. W tym roku rząd uruchomił nowy system licytacji, obejmujący 11 obszarów, reprezentujących oczekiwaną łączną moc ponad 10 GW, w celu wykorzystania dużego potencjału akwenu w zakresie wytwarzania energii wiatrowej ze względu na korzystne warunki atmosferyczne.

Wnioski złożyły m.in.: Orsted raz z ZE PAK, Ocean Winds, Shell, PKN Orlen, PGE, brytyjski SSE Renewables w joint venture z hiszpańską Accioną, RWE Renewables, Eolus Vind, konsorcjum TotalEnergies i KGHM czy Equinor.

Pomimo znaczących ilości obszarów po inwestycje, duża część Bałtyku nie tylko w południowej jego części zostaje niezagospodarowana ze względu na parametry takie jak: za duża lub za mała głębokość czy warunki geomorfologiczne. Te lokalizacje, jednak tak jak pozostałe posiadają duży, niewykorzystany potencjał inwestycyjny.

Czy floating wind uwolni w pełni zielony potencjał Bałtyku?

Jedną z lokalizacji o bardzo złożonym charakterze jest strefa 60.E.4 – która znajduje się na wysokości Władysławowa, w dość dużej odległości 85 km od brzegu. Teren ten ma doskonałe zasoby wiatrowe, ale cechuje go relatywnie duża głębokość.

Dobrym rozwiązaniem, w takich złożonych obszarach, obniżającym koszty inwestycyjne i ingerencję w ekosystem morski, a także wykorzystanie zasobów w miejscach, gdzie technicznie niemożliwa jest budowa tradycyjnych turbin wiatrowych, są pływające farmy wiatrowe.

W drugim kwartale wniosek do lokalizacji 60.E.4 złożył irlandzki wiodący deweloper floating offshore Simply Blue Group – pionier w dziedzinie pływających projektów wiatrowych.

Deweloper specjalizujący się w sektorze floating ma ogromne doświadczenie w instalacji pływających farm wiatrowych. Realizowane projekty są zlokalizowane w rejonie UK, Szwecji oraz Irlandii.

Firma z dużą dynamiką wkracza w kolejne projekty. W ostatnich miesiącach deweloper podpisał MOU z Proes Consultores i  FF New Energy Venture (FF NEV) –  porozumienie łączy interesy tych trzech stron w celu zbadania możliwości rozwoju pływających morskich farm wiatrowych w Hiszpanii i Portugalii.

Z kolei wraz z globalną firmą multienergetyczną TotalEnergies, Simply Blue Group w ramach nawiązanego partnerstwa SBE US, rozwija portfel inwestycji u wybrzeży Stanów Zjednoczonych – w celu uwolnienia ogromnego potencjału pływających projektów wiatrowych tego rejonu.  

Wejście w sektor floating jest dużą szansą na przyspieszenie transformacji energetycznej kraju i szybsze odejście od paliw kopalnych.