Projekt zmian w rozporządzeniu UE dotyczący kryteriów końca statusu odpadu (EoW) dla tworzyw sztucznych ma określić, kiedy przetworzone odpady przestają być odpadem, a stają się pełnoprawnym surowcem. Celem jest ujednolicenie zasad w UE, zwiększenie zaufania do recyklatów i rozwój gospodarki o obiegu zamkniętym. Regulacje mają poprawić jakość materiałów z recyklingu oraz ograniczyć nieprawidłowości w ich obrocie i imporcie.

Największym wyzwaniem dla biznesu jest dostosowanie się do nowych, jednolitych wymogów jakościowych dla recyklatów. Firmy będą musiały inwestować w lepsze technologie sortowania i przetwarzania, aby spełnić kryteria EoW. Problemem może być też udokumentowanie pochodzenia i jakości materiału oraz większa kontrola w łańcuchu dostaw. Dla części przedsiębiorstw oznacza to wzrost kosztów operacyjnych, ale też szansę na rozwój rynku wysokiej jakości surowców wtórnych.

Przedstawiciele Polskiego Związku Przetwórców Tworzyw Sztucznych odnieśli się oficjalnie do propozycji zmian w projekcie rozporządzenia wykonawczego UE dotyczącego kryteriów końca statusu odpadów (EoW) dla tworzyw sztucznych. Stanowisko przedstawiamy poniżej. 

Polski Związek Przetwórców Tworzyw Sztucznych (PZPTS) pozytywnie ocenia inicjatywę stworzenia jednolitego, unijnego ramowego systemu kryteriów End-of-Waste (EoW) dla tworzyw sztucznych. W pełni popieramy podejście oparte na bezpieczeństwie środowiskowym i zgodności z obowiązującymi regulacjami produktowymi. Jednocześnie pragniemy zgłosić następujące uwagi i sugestie dotyczące przedstawionych propozycji zmian:

1. Zakres stosowania EoW

Zgadzamy się, że kryteria powinny koncentrować się na procesach mechanicznego i rozpuszczalnikowego recyklingu, bez wstępnego ograniczania innych, legalnych technologii recyklingu chemicznego lub innowacyjnych metod. Podkreślamy potrzebę jasnego rozróżnienia między materiałami podlegającymi EoW a ich późniejszymi zastosowaniami, w tym procesami modyfikacji fizycznej lub kompozytowania, które nie powinny wpływać na status EoW. 

2. Definicja „materiałów obcych” i „nie-tworzyw sztucznych”

W pełni popieramy propozycję doprecyzowania definicji „materiałów obcych” i wyłączenia z niej substancji celowo włączonych do polimeru w celu poprawy jego właściwości (np. wypełniacze, pigmenty). To pozwoli na realistyczną i spójną ocenę jakości recyclatów oraz uniknie sztucznego podwyższania wskaźników zanieczyszczeń. 

3. Możliwość stosowania materiałów niebezpiecznych w wejściowym plastiku

Popieramy wprowadzenie zasady, że wejściowy plastik może zawierać substancje sklasyfikowane jako niebezpieczne pod warunkiem, że proces recyklingu prowadzi do wyjściowego tworzywa spełniającego wszystkie obowiązujące przepisy produktowe i normy CLP/REACH. Jest to zgodne z zasadami gospodarki o obiegu zamkniętym i pozwala uniknąć niepotrzebnego ograniczenia istniejących, bezpiecznych praktyk recyklingowych. 

4. Pomiar zawartości materiałów obcych

Popieramy propozycję umożliwienia pomiaru zawartości materiałów obcych zarówno przed, jak i po procesach termicznych (np. pelletowaniu), przy uwzględnieniu efektywności filtracji. Jest to zgodne z praktyką przemysłową i pozwala uniknąć zawyżania wskaźników zanieczyszczeń w końcowym produkcie. 

5. Okresy przejściowe i certyfikacja

Zgadzamy się z propozycją wprowadzenia 24-miesięcznego okresu przejściowego dla dostosowania procesów recyklingowych i certyfikacji. Ponadto, certyfikacja powinna koncentrować się na zgodności z kryteriami EoW, a nie na wprowadzeniu odrębnych systemów zarządzania jakością, co mogłoby generować zbędne koszty i komplikacje dla przemysłu. 

6. Zastrzeżenia dotyczące ograniczeń eksportowych i mieszania polimerów

PZPTS zwraca uwagę, że rygorystyczne ograniczenia co do mieszania polimerów lub wymagań dla eksportu recyclatów mogą prowadzić do dyskryminacji materiałów recyklowanych w stosunku do materiałów pierwotnych i ograniczać konkurencyjność europejskich producentów. 

Podsumowanie

PZPTS popiera propozycje zmian mające na celu zapewnienie realistycznych, bezpiecznych i wykonalnych kryteriów EoW, które nie będą ograniczać istniejących praktyk recyklingowych ani innowacyjnych technologii. Jednocześnie apelujemy o zachowanie elastyczności w zakresie dopuszczalnych wejściowych materiałów, procesów recyklingu oraz dopuszczalnych zastosowań wyjściowego tworzywa, zgodnie z zasadami gospodarki o obiegu zamkniętym i ochrony środowiska.

_{Fot: Depositphotos}