Port Waterford chce stać się nowym hubem offshore dla energetyki wiatrowej — strategiczna inwestycja z myślą o farmie Tonn Nua i rozwoju rynku OZE. Wniosek w tej sprawie złożyły władze portu.

Port Waterford, najstarszy port morski Irlandii, złożył właśnie bezpośredni wniosek o pozwolenie na budowę nowego terminala dedykowanego Offshore Renewable Energy (ORE) w lokalizacji Belview (hrabstwo Kilkenny). Kluczowym elementem planu jest przedłużenie istniejących nabrzeży o 250 metrów, a także budowa nowych hal, pomostów cumowniczych i zaplecza operacyjnego dla firm sektora OZE, w tym dwóch trzypiętrowych biurowców. Projekt przewiduje również wymianę podstacji energetycznej, instalację podziemnych mediów, panele fotowoltaiczne na dachach oraz obszar zintegrowanej bioróżnorodności o powierzchni 1,8 ha.

Wartość inwestycji — która realizowana jest po uzyskaniu tzw. Maritime Area Consent (MAC) — polega nie tylko na poszerzeniu infrastruktury, lecz także na budowie nowej roli portu Waterford w transformacji energetycznej Irlandii. Przewiduje się, że port stanie się kluczowym punktem obsługi dla projektów takich jak farma wiatrowa Tonn Nua, a także dla kolejnych inwestycji na Morzu Celtyckim. Zapewniony zostanie wzrost możliwości przeładunkowych i logistycznych oraz powstaną nowe miejsca pracy w regionie.

David Sinnott, CEO Portu Waterford, podkreśla: „Ta aplikacja o środki inwestycyjne i zgody, to coś więcej niż inwestycja infrastrukturalna — to napęd dla rozwoju regionu, nowe miejsca pracy i realny krok Irlandii w kierunku osiągnięcia ambitnych celów klimatycznych do 2030 roku.

Irlandia planuje osiągnąć 7 GW mocy w offshore wind do 2030 roku, a strategia na przyszłe dekady przewiduje nawet 20 GW do roku 2040 i 37 GW do 2050. W listopadzie 2025 r. odbędzie się aukcja na realizację pierwszego projektu w obszarze Tonn Nua o mocy 900 MW, w ramach nowego mechanizmu ORESS; przewidziane są wsparcia typu feed-in premium oraz szeroka integracja lokalnych portów i dostawców.

Typ wsparcia feed-in premium (FIP) to mechanizm dla producentów energii odnawialnej, w którym otrzymują oni premię cenową (dodatkową płatność) ponad cenę rynkową za wyprodukowaną energię. W odróżnieniu od taryf gwarantowanych (feed-in tariff), gdzie producent otrzymuje stałą cenę za każdą jednostkę energii, w systemie FIP cena składa się z dwóch elementów. Cena rynkowa – producent sprzedaje energię na rynku energii po aktualnych cenach. Premia – dodatkowa kwota, która kompensuje różnicę między kosztami produkcji energii odnawialnej a ceną rynkową, zapewniając opłacalność inwestycji.

Eksperci ostrzegają, że Irlandia — przy obecnym tempie wydawania pozwoleń i inwestycji infrastrukturalnych (porty, sieć przesyłowa) — może nie osiągnąć w całości celu 7 GW do końca dekady, jednak sektor uznaje tę inwestycję za punkt przełomowy dla aktywizacji przemysłu i łańcuchów dostaw.