Okolice bazy pod Mont Everestem i Przełącz Południowa pod szczytem toną w śmieciach. Do zniesienia jest nie mniej niż 50 ton odpadów i mnóstwo... ludzkich nieczystości. Sytuację w Himalajach widać na opublikowanym niedawno filmie z tych gór. 

Przez lata w rejonie Mount Everest odnotowano znaczny wzrost liczby turystów i alpinistów odwiedzających Park Narodowy Sagarmatha, w którym znajduje się Mount Everest. Według oficjalnych danych opublikowanych w 2021 r. wyprawy górskie odnotowują skokową tendencję wzrostową, z 3600 wspinaczy w 1979 r. do ponad 58 000 turystów w 2019 r. Tylko część z nich zdobywa szczyt. Przez lata było to ok. 200-250 osób rocznie, ale w 2023 r. było to ponad 660 osób.

Efekty są porażające. Według szacunków ekspertów na Przełęczy Południowej, skąd atakuje się szczyt, zalega 40-50 ton odpadów w postaci zużytych butli, starych namiotów, lin, plecaków i innego sprzętu. Pozostawione tam śmieci to głównie stare namioty, opakowania po żywności, naboje gazowe, butle tlenowe, plecaki namiotowe i liny używane do wspinaczki i wiązania namiotów. Śmieci leżą warstwami i są zamrożone na wysokości 8000 metrów, gdzie znajduje się obóz na Przełęczy Południowej.

Z przeprowadzonych badań wynika, ze dochodzi do skażenia śniegu i wody. Mikroplastik znaleziony w 53 z 56 próbek śniegu. Najczęściej wykrywanym polimerem w próbkach śniegu i strumieniach był poliester (56%), a następnie akryl (31%), nylon (9%) i polipropylen (5%). Badanie wykazało, że mikroplastik prawdopodobnie pochodzi z odzieży i sprzętu używanego przez wspinaczy i trekkerów. Sfinansowana przez rząd Nepalu ekipa żołnierzy i Szerpów usunęła w 2024 r. 11 ton śmieci, cztery ciała i szkielet z Everestu w trakcie sezonu wspinaczkowego. 

Niebezpieczne odchody

Brak systemu zarządzania odpadami stałymi oznacza, że ​​strumienie ludzkich odchodów są regularnie rozprowadzane przez lodowce w górach i dalej w rzekach spływających na dół. Odchody wspinaczy są przyczyna infekcji chorobowych w niżej położonych regionach. Chociaż lokalni wspinacze są zatrudniani do zwożenia ludzkich odchodów z baz Everestu w beczkach, aby składować je na wysypiskach w pobliżu wioski Gorak Shep, odpady często są spłukiwane w dół rzeki, szczególnie w porze monsunowej. Do tego nie udaje się usunąć nawet połowy nieczystości. 

Geolog górski Alton Byers oszacował w rozmowie z https://earth.org/ powiedział, że około 5400 kilogramów ludzkich odchodów jest zbieranych z obozów bazowych każdego roku. Niestety, nie poprawia to sytuacji. Także obyczaj części wspinaczy, którzy zakopują ekskrementy nie służy dobrze czystości. Topniejące lodowce powodują, że zagrzebane w nich odchody są odsłaniane i trafiają na powierzchnię. 

Wielki kłopot ze zwłokami

Od 1921 r. na zboczach najwyższej góry świata zginęło ok. 330 osób. Od czasu rozwoju masowego zdobywania Mt. Everest było to średnio 6 osób rocznie, choć zdarzały się znacznie tragiczniejsze statystyki. Najwięcej ofiar śmiertelnych na Mount Evereście odnotowano w 2015 roku, kiedy to w wyniku trzęsienia ziemi i wywołanej nim lawiny zginęły 24 osoby. Innym tragicznym rokiem był 2014, kiedy to lawina w rejonie Khumbu Icefall pochłonęła życie 16 Szerpów. Po stronie chińskiej ciała są regularnie ściągane na dół, jednak główna droga od strony Nepalu jest swoistą aleją śmierci. Zwłoki są usuwane wyjątkowo, a topniejące lodowce odsłaniają ciała wspinaczy, którzy zginęli przed laty.