Celem obniżenia emisji CO2 w ramach transportu morskiego japońska firma Mitsui O.S.K. Lines (MOL) we współpracy z Chevron Shipping Company ogłosiły zawarcie umowy na instalację technologii Wind Challenger na budowanym gazowcu. Statek ten będzie pierwszą na świecie jednostką do transportu LNG od początku wyposażoną w system napędu wspomaganego wiatrem.

Oba przedsiębiorstwa ogłosiły podpisanie umowy 13 września br. W jej ramach na nowym gazowcu zostanie zainstalowany system napędu wspomaganego wiatrem, opracowany przez MOL i Oshima Shipbuilding. Statek będzie długoterminowo czarterowany od MOL Encean (spółki w 100% pośrednio zależnej od MOL) na rzecz Chevron Asia Pacific Shipping.

– Dzięki zrozumieniu i współpracy z Chevron, cieszymy się, że możemy rozszerzyć projekt Wind Challenger na masowce LNG, oprócz dwóch dostarczonych masowców wyposażonych w Wind Challenger i innych trwających projektów. Osiągnięcie redukcji emisji gazów cieplarnianych w transporcie morskim LNG, który jest coraz bardziej poszukiwany na całym świecie jako paliwo przejściowe, jest dla nas bardzo ważną misją. Projekt ten będzie niewątpliwie znaczącym kamieniem milowym w kierunku osiągnięcia „zerowej emisji gazów cieplarnianych netto do 2050 r.”, co jest średnio- i długoterminowym celem grupy Mitsui O.S.K. Lines, zgodnie z naszą „Wizją środowiskową 2.2” – wskazał Takeshi Hashimoto, prezes i dyrektor generalny Mitsui O.S.K. Lines.

– Jesteśmy dumni ze współpracy z MOL przy pierwszej w branży instalacji LNG na statku Wind Challenger. To kolejny przykład wykorzystania nowatorskich podejść w trudnych do zniesienia sektorach w celu zmniejszenia intensywności emisji dwutlenku węgla w naszej flocie LNG – powiedziała Barbara Pickering, prezes Chevron Shipping Company.

Statek jest w trakcie budowy w południowkoreańskiej stoczni w Geoje, należącej do Hanwha Ocean. Zaprojektowany gazowiec, którego projekt uzyskał zatwierdzenie (Approval in Principle, AiP) od Nippon Kaiji Kyokai ma wpływać do terminali LNG na całym świecie i posiadać pojemność zbiornika ładunkowego wynoszącą 174 000 m3. Długość wyniesie 286 metra, a szerokość 46 metrów. Jego dostawa jest zaplanowana na 2026 rok. Zainstalowana na nim technologia Wind Challenger ma pomóc zmniejszyć zużycie paliwa i emisję gazów cieplarnianych dzięki zastosowaniu unikalnych żagli teleskopowych. Oprócz solidnej konstrukcji na statku pojawią się także dodatkowe, nowoczesne środki bezpieczeństwa, choćby w pełni zamknięty mostek nawigacyjny i stacja obserwacyjna na przednim pokładzie statku, aby jeszcze bardziej poprawić widoczność.

Umiejscowienie elementów Wind Challenger wykonanych z twardego plastiku ma na celu także zminimalizowanie wpływu na istniejącą konstrukcję membranowych zbiornikowców LNG. Umożliwić to ma zachowanie istniejącego układu cumowniczego bez zmian, a tym samym zapewnić stabilność przy składaniu oraz rozkładaniu skrzydeł i zapewnić łatwe manewrowanie jednostką w trakcie wchodzenia do portów oraz cumowania przy nabrzeżach.

Japoński koncern jest mocno zaangażowany w dekarbonizację branży morskiej, sięgając po różne, niekiedy nowatorskie rozwiązania. Przykładem tego jest wspomniana technologia Wind Challenger, a firma jest oczekiwana, że jej wprowadzenie zmniejszy emisję gazów cieplarnianych o ok 5% podczas rejsów Japonia-Australia i około 8% podczas rejsów Japonia-Ameryka Północna-Zachodnie Wybrzeże, w porównaniu z konwencjonalnymi statkami tego samego typu, wykorzystującego tylko napęd konwencjonalny. W zamierzeniu ma to przyczynić się do zmniejszenia emisji CO2 podczas realizowanego transportu surowców.

Wśród innych przedsięwzięć związanych z instalacją technologii Wind Challenger znajduje się jego instalacja na masowcu Kurotakisan Maru III, zaplanowana na II poł. 2025 roku. Z kolei 10 lipca br. 10 lipca br. w stoczni Oshima Shipbuilding w Saikai (prefektura Nagasaki) zakończono budowę masowca ultramax o nazwie Green Winds, na którym zainstalowano Wind Challenger. Ponadto MOL wdraża tę technologię także na już istniejących statkach, czego przykładem jest już działający masowiec Shofu Maru.

Te przedsięwzięcia mają wpisywać się w swoisty "renesans wiatru", jako że do XIX wieku był to główny napęd statków, zastąpiony potem przez węgiel i paliwa konwencjonalne. Dopiero dekarbonizacja żeglugi, a wraz z nią poszukiwanie nisko- i zeroemisyjnych źródeł napędu sprawiło, że wiatr wraca do łask za sprawą innowacyjnych rozwiązań napędowych.