Metoda zwana indukcją siły optofluidycznej pozwala wykryć drobne cząstki tworzyw sztucznych w przezroczystych płynach ustrojowych – informuje pismo „Analytical Chemistry”.

Mikroplastiki i znacznie mniejsze od nich nanoplastiki dostają się do organizmu człowieka na różne sposoby, na przykład z pożywieniem lub powietrzem, którym oddychamy. Duża część jest wydalana, jednak pewna ilość pozostaje w narządach, krwi i innych płynach ustrojowych.

Naukowcy z politechniki w Grazu

Nową metodę wykrywania nanoplastiku w płynach ustrojowych i określania jego składu opracowali naukowcy z politechniki w Grazu (Austria) wspólnie z firmą BRAVE Analytics.

Mikro- i nanoplastiki są wykrywane w dwóch etapach. Analizowana ciecz jest najpierw zasysana i trafia do szklanej rurki, w której światło lasera jest przepuszczany przez ciecz w kierunku przepływu lub w kierunku przeciwnym.

Jeśli światło trafi na jakiekolwiek cząstki, impuls lasera przyspiesza je lub zwalnia – większe cząstki są przyspieszane silniej niż mniejsze. Różne wartości prędkości pozwalają na wyciągnięcie wniosków na temat wielkości cząstek i ich stężenia w cieczy.

Nowe metody

Nowością jest połączenie indukcji siły optofluidycznej ze spektroskopią Ramana. Teraz analizowane jest również widmo światła lasera rozproszonego przez poszczególne cząstki w cieczy. Niewielka część światła, tzw. rozpraszanie Ramana, ma inną częstotliwość niż sam laser, co pozwala na wyciągnięcie wniosków na temat składu cząstek.

„W zależności od materiału cząstek, wartości częstotliwości są w każdym przypadku nieznacznie różne i w ten sposób ujawniają dokładny skład chemiczny – wskazał ekspert w dziedzinie spektroskopii Ramana Harald Fitzek. - Działa to szczególnie dobrze w przypadku materiałów organicznych i tworzyw sztucznych”.

Zastosowanie metody

Przykładem zastosowania tej metody było sprawdzenie, czy soczewki wewnątrzgałkowe uwalniają nanoplastiki.

Instytut Mikroskopii Elektronowej i Nanoanalizy na politechnice w Grazu prowadzi obecnie dalsze badania nad tym, w jakim stopniu soczewki wewnątrzgałkowe spontanicznie, po naprężeniu mechanicznym lub po wystawieniu na działanie energii lasera wytwarzają nanoplastiki. Wyniki tych testów są niezwykle ważne dla chirurgów okulistycznych i producentów soczewek i zostaną opublikowane w czasopiśmie naukowym.

„Nasza metoda wykrywania mikro- i nanoplastików może być stosowana do czystych płynów ustrojowych, takich jak mocz, płyn łzowy lub osocze krwi — mówi Harald Fitzek. - Jednak nadaje się ona również do ciągłego monitorowania przepływów cieczy w przemyśle, a także wody pitnej i ścieków”.

Paweł Wernicki

pmw/ agt/

Fot. Depositphotos