Zespół pod kierunkiem prof. Mariusza Zdrojka z Wydziału Fizyki pracuje nad stworzeniem materiału, który będzie tłumił szkodliwe promieniowanie mikrofalowe. Ma być tani, lekki i na tyle elastyczny, by łatwo go dostosować do różnych produktów.

– Nasz projekt dotyczy zjawiska, które jest znane jako elektrosmog – wyjaśnia prof. Zdrojek. – Urządzenia i systemy elektroniczne, które nas otaczają, emitują różnego rodzaju promieniowanie elektromagnetyczne. Część jest pożyteczna, wykorzystywana np. w telefonach komórkowych. Ale jest też promieniowanie niepożądane, często nazywane śmieciowymi. Mamy z tym do czynienia, gdy jedno urządzenie generuje takie promieniowanie, które szkodzi innemu urządzeniu, stojącemu obok. Są także badania, które pokazują, że pewne rodzaje promieniowania negatywnie wpływają na organizmy żywe, w tym człowieka.

Naukowcy z Politechniki Warszawskiej postanowili skupić się w swoim projekcie na bardzo konkretnym rodzaju promieniowania elektromagnetycznego – promieniowaniu mikrofalowym. Jest ono używane w telefonach komórkowych, GPS, Wi-Fi czy radarach.

– Naszym finalnym produktem jest w pełni opracowana technologia materiału, który można następnie wykorzystać do produkcji konkretnych aplikacji – mówi prof. Zdrojek. – Aktualnie wspólnie z parterami przemysłowymi testujemy proste aplikacje, aby zweryfikować gotowość technologii do wprowadzenia na rynek: osłony urządzeń elektronicznych i kabli oraz powłoki na końcówki styków elektrycznych.

Moc grafenu

Materiał, nad którym pracują nasi naukowcy, jest kompozytem. To znaczy, że został wykonany z kilku komponentów, które odpowiednio połączone tworzą surowiec o nowych właściwościach – takich, jakich nie ma żaden z jego składników.

– Do ochrony przed elektrosmogiem zwykle wykorzystuje się metale – opowiada prof. Zdrojek. – Ale mają one sporo wad, przede wszystkim są ciężkie i mało plastyczne, a co najważniejsze odbijają elektrosmog zamiast go niwelować Dlatego zdecydowaliśmy się opracować materiał niemetaliczny i absorbujący promieniowanie elektromagnetyczne.

Badacze wykorzystali tworzywa sztuczne i ich zalety. Kluczową rolę odgrywają zaś płatki grafenowe. To dzięki nim materiał tak skutecznie pochłania promieniowanie elektromagnetyczne.

Kiedy jeden jest lepsze od dwóch

Naukowcom zależy, by ich pomysł można było wdrożyć bez budowania nowych fabryk czy całkowitej reorganizacji linii produkcyjnych. Ma być tanio i wygodnie.

– Materiały obecnie stosowane zastąpimy naszym nanokompozytem – precyzuje prof. Zdrojek. – Wyjaśnię to na przykładzie. Nie chcemy, żeby trzeba było produkować dodatkową osłonę na telefon komórkowy, zakładaną na tę, którą już mamy. Zamiast tego ma być jedna – taka, która będzie miała wszystkie dotychczasowe właściwości, a do tego jeszcze chroniła przed promieniowaniem mikrofalowym.

Firmy patrzą na pomysł z dużym zainteresowaniem, a nawet już dopytują o próbki, które mogłyby zostać zastosowane w ich produktach.

Projekt „Termoplastyczne nanokompozyty do efektywnego tłumienia promieniowania mikrofalowego” otrzymał finansowanie w trzeciej edycji programu TEAM-TECH, realizowanego przez Fundację na rzecz Nauki Polskiej. Pomysł to wspólne przedsięwzięcie Wydziału Fizyki PW i zajmującej się nanokompozytami nanoEMI Sp. z o.o.