Opracowywany obecnie Krajowy Plan Energi i Klimatu (KPEiK) budzi zastrzeżenia ekspertów i branży OZE, która alarmuje, że przyjęte w dokumencie założenia w sposób arbitralny ograniczają skalę rozwoju tego segmentu, pomijając jego znaczenie dla interesu gospodarczego kraju oraz stabilizacji cen energii. KPEiK stoi w zdecydowanej sprzeczności z sygnałami rynkowymi oraz deklarowaną gotowością systemu elektroenergetycznego do integracji dużych wolumenów OZE.

Energetyka wiatrowa ogranicza import paliw, wzmacnia suwerenność i pomaga stabilizować ceny energii. To też kluczowy długoterminowy czynnik obniżający ceny energii – wynika z wyliczeń Baker Tilly TPA, firmy konsultingowej branży energetycznej będącej części międzynarodowej sieci TPA Group i Baker Tilly. Liczby mówią wprost: większy udział energetyki wiatrowej zmniejszy cenę energii elektrycznej nawet o 250 zł/MWh do 2040 r., chroniąc budżety gospodarstw domowych. Rozwijając farmy wiatrowe polska gospodarka zaoszczędzi nawet 136 mld zł w ciągu następnych kilkunastu lat, które są przeznaczane na import paliw kopalnych i uprawnienia do emisji CO2. Scenariusz z większym udziałem wiatru w miksie energetycznym oznacza też nawet 548 mld zł dodatkowych inwestycji w infrastrukturę, przemysł i nowe technologie, które napędzą rozwój regionów i nowoczesnych sektorów gospodarki.

Transformacja polskiej elektroenergetyki w horyzoncie 2040 roku ma fundamentalne znaczenie dla długoterminowej konkurencyjności gospodarki oraz bezpieczeństwa systemowego państwa. Od skali inwestycji w sektorze elektroenergetycznym będą zależeć koszty funkcjonowania całej gospodarki – od przemysłu energochłonnego, przez sektor usług, po gospodarstwa domowe. Jednak obraz branży wiatrowej w Polsce jest dziś jednoznacznie alarmujący. Polska pilnie potrzebuje przejrzystego określenia prorozwojowych kierunków dla najtańszego i najszybciej rozwijającego się źródła energii kraju, jakim jest energetyka wiatrowa. 

- Europa dziś inwestuje w OZE i chce ambitnego tempa transformacji energetycznej. Od tego tempa zależy utrzymanie bądź utrata konkurencyjności polskiej i europejskiej gospodarki. Istnieje jednak ryzyko, że jest ono niewystarczające, i jeśli go nie przyspieszymy to tej konkurencyjności nie obronimy - powiedziała Urszula Zielinska, wiceministra klimatu i środowiska podczas konferencji w PAP. Wiceministra przekonywała, że szybsze zmiany w energetyce w kierunku odnawialnych źródeł energii to klucz do obniżenia cen energii, ich długotrwałej stabilizacji i szansa na zwiększenie polskiego potencjału przemysłowego. – Dokładamy wszelkich starań, aby scenariusz transformacji zagwarantował maksymalny i stabilny miks OZE produkowanych w kraju, ze szczególnym uwzględnieniem energetyki wiatrowej – dodała wiceministra Urszula Zielińska.

- Przyjęcie ambitnej, ale realistycznej ścieżki transformacji energetycznej, opartej o dynamiczny rozwój OZE jest kluczowym czynnikiem obniżającym ceny energii i stymulującym inwestycje. Musimy zatem poważnie rozmawiać o rewizji założeń projektu KPEiK, uwzględniając twarde dane przedstawione przez branżę i ekspertów. Polska jako kraj nie może sobie pozwolić na systemowe hamowanie energetyki wiatrowej, zwłaszcza gdy oczekiwaniem społeczeństwa i przemysłu są jak najniższe rachunki za prąd – mówi Janusz Gajowiecki, prezes Polskiego Stowarzyszenia Energetyki Wiatrowej.

Wzrost udziału energetyki wiatrowej w krajowym miksie energetycznym przełoży się na wyraźną presję spadkową na hurtowe ceny energii. Szacunki Baker Tilly TPA wskazują, że w 2040 r. różnica może sięgać nawet 250 zł/MWh względem scenariuszy z mniejszym udziałem OZE. Oznacza to nie tylko niższe rachunki dla odbiorców końcowych, w tym gospodarstw domowych, lecz także większą przewidywalność i stabilność cen w długim horyzoncie.

Rozbudowa mocy wiatrowych ma również istotny wymiar makroekonomiczny. W perspektywie najbliższych kilkunastu lat Polska gospodarka mogłaby ograniczyć wydatki na import paliw kopalnych i koszty związane z emisjami CO2 nawet o 136 mld zł. Środki te pozostałyby w krajowym obiegu gospodarczym, wzmacniając bilans handlowy oraz bezpieczeństwo energetyczne państwa.

Jednocześnie scenariusz przyspieszonego rozwoju energetyki wiatrowej oznacza silny impuls inwestycyjny. Skala dodatkowych nakładów na infrastrukturę sieciową, przemysł, łańcuchy dostaw i nowe technologie może sięgnąć nawet 548 mld zł. To kapitał, który może pobudzić rozwój regionalny, zwiększyć udział nowoczesnych sektorów w PKB oraz przyspieszyć transformację w kierunku gospodarki niskoemisyjnej i innowacyjnej.

Bezpieczeństwo energetyczne oparte na wietrze

Prezes Polskich Sieci Elektroenergetycznych, Grzegorz Onichimowski podczas ostatnich wystąpień w Sejmie nie pozostawił złudzeń mówiąc, że bez zdecydowanego zwiększenia i przyspieszenia inwestycji w lądowe elektrownie wiatrowe Polska będzie zmuszona oprzeć swoje bezpieczeństwo energetyczne na gazie – nie tylko w zakresie mocy rezerwowych, lecz także bieżącej produkcji energii. To oznacza wyższe koszty systemowe, które już dziś są widoczne w rynku mocy, gdzie za jednostki gazowe płacimy nawet o 50 proc. więcej z powodu globalnego wyścigu o moce dla centrów danych i rosnącego popytu na to paliwo. 

Tymczasem rozwój wiatru w Polsce jest skutecznie ograniczany przez bariery administracyjne, środowiskowe i regulacyjne – obecnie mniej niż 1 proc. powierzchni kraju realnie nadaje się pod nowe inwestycje. 

- Brak decyzji oznacza utrwalanie wysokich cen energii, rosnącą zależność od importowanych paliw oraz zwiększone ryzyko geopolityczne. Uwolnienie potencjału energetyki wiatrowej staje się więc strategicznym wyborem – nie tylko w kontekście klimatu, lecz przede wszystkim stabilności gospodarki i odporności państwa. W obliczu nasilającej się dezinformacji, która podważa zaufanie do instytucji i blokuje procesy inwestycyjne, stawką jest coś więcej niż miks energetyczny – to tempo rozwoju cywilizacyjnego i bezpieczeństwo społeczno-ekonomiczne kraju – podkreśla Janusz Gajowiecki, prezes PSEW.

Wzrost gospodarczy i niskie ceny

Opracowywany obecnie KPEiK budzi zastrzeżenia ekspertów i branży OZE, która alarmuje, że przyjęte w dokumencie założenia w sposób arbitralny ograniczają skalę rozwoju tego segmentu, pomijając jego znaczenie dla interesu gospodarczego kraju oraz stabilizacji cen energii. KPEiK stoi w zdecydowanej sprzeczności z sygnałami rynkowymi oraz deklarowaną gotowością systemu elektroenergetycznego do integracji dużych wolumenów OZE. 

Ceny energii mogę kształtować się w przedziale 160 – 320 PLN/MWh po 2035 r. – wynika z analizy Baker Tilly TPA, zakładając autorski scenariusz transformacji energetycznej – WiN (Wzrost gospodarczy I Niskie ceny). Pokazuje on, że możliwe jest jednoczesne osiągnięcie wysokiego tempa wzrostu gospodarczego, wzrostu zapotrzebowania na energię elektryczną wynikającego z modernizacji i elektryfikacji oraz utrzymania stabilnych, konkurencyjnych cen energii. Zakłada on przy tym najwyższe tempo rozwoju OZE oparte o możliwości techniczne sieci rozwijanej zgodnie ze Strategią Polskich Sieci Elektroenergetycznych (PSE) do 2040 roku. Scenariusz WIN oferuje najlepszą relację koszt–efekt z punktu widzenia polskiej gospodarki, nawet pomimo znacznie wyższego zapotrzebowani na energię niż w scenariuszu WEM (Wolniejsza Ewolucja Miksu). Oznacza to niższe ryzyko makroekonomiczne przy zachowaniu konkurencyjnych cen energii (180–320 PLN/MWh po 2035 r.).

Polska ma doskonałe warunki do rozwoju energetyki wiatrowej i musi je maksymalnie wykorzystać, aby zbudować trwały fundament nowoczesnej krajowej gospodarki. KPEiK powinien odzwierciedlać polskie ambicje i wskazywać zdecydowany kierunek działań znoszących sztuczne bariery administracyjne stojące na przeszkodzie rozwoju inwestycji wiatrowych. Sztuczne ograniczanie potencjału energetyki wiatrowej, w tym poprzez nadmierne restrykcje środowiskowe, prowadzi Polskę do utrwalenia najwyższych cen energii w Europie.