Wtórne lasy powstałe np. po wyrębie czy wylesieniu są bardziej wrażliwe na suszę niż lasy pierwotne – wynika z badań szwedzkich, które publikuje pismo „Environmental Research Letters”.

Do takich wniosków doszli naukowcy z Uniwersytetu w Lund, którzy analizowali, jak susza w 2018 roku wpłynęła na lasy pierwotne i wtórne w Szwecji.

Większość lasów w Szwecji to lasy wtórne, które są lasami gospodarczymi o bardzo małej bioróżnorodności gatunkowej i małym zróżnicowaniu struktury. Tylko niewielki odsetek lasów w tym kraju ma charakter pierwotny, na które człowiek miał ograniczony bezpośredni wpływ.

Naukowcy wykorzystali obrazy satelitarne i mapę pokazujące ponad 300 lasów pierwotnych w Szwecji oraz sąsiadujących z nimi stref buforowych, które składają się z lasów wtórnych i które latem 2018 r. były narażone na te same warunki środowiskowe, w tym na suszę. Aby ocenić stan roślinności w tych ekosystemach, badacze posłużyli się tzw. wskaźnikiem wegetacji.

„Wykorzystaliśmy unikatową mapę lasów pierwotnych w Szwecji, aby sprawdzić, czy susza z 2018 r. wpłynęła na nie w odmienny sposób niż na sąsiednie lasy wtórne. Nasze wyniki wskazują, że lasy wtórne w Szwecji zostały bardziej dotknięte przez suszę niż lasy pierwotne” – powiedział współautor pracy Anders Ahlstroem z Uniwersytetu w Lund. Oznacza to, że są bardziej stabilnymi ekosystemami podczas suszy, niż lasy, które zostały poddane działaniu ludzi, takiemu jak wyrąb, nasadzanie, przekopywanie.

Jak skomentowała konsultantka ds. kartografii i analiz przestrzennych Juliki Wolf, wyniki te rodzą pytanie, co przyczynia się do zaobserwowanych różnic.

“Mogą to być starszy wiek i rozmiary drzew, co skutkuje większą różnorodnością struktury lasu i głębiej sięgającymi korzeniami. Może też odpowiadać za to fakt, że w lasach pierwotnych jest więcej wody prawdopodobnie dlatego, że nie zostały przekopane” – tłumaczyła.

Prace nad zrozumieniem tych różnic są o tyle istotne, że w najbliższym czasie lasy będą coraz częściej narażone na susze.

Badacze przypominają, że lasy pierwotne są rzadkością w Szwecji i ogólnie w Europie. Reprezentują najbardziej nietknięte przez człowieka ekosystemy, jakie przetrwały. Są źródłem informacji o tym, jak natura może funkcjonować bez oddziaływania ludzi oraz jak działania człowieka wpływają na zmiany w środowisku naturalnym. (PAP)