Szantung, chińska prowincja znana z gospodarki opartej na rybołówstwie morskim, w ostatnich latach aktywnie buduje farmy morskie. W 2024 r. wyprodukowano w niej żywność wartości 14 mld USD podała agencja Xinhua. Skala produkcji rodzi nowe wyzwania środowiskowe. 

Do tej pory w Szantungu powstało 139 „farm morskich”, co stanowi 38% wszystkich farm morskich w kraju. Prowincja szczyci się obecnie zintegrowanym łańcuchem przemysłowym dla rybołówstwa morskiego, obejmującym akwakulturę, rybołówstwo i intensywne przetwórstwo.

Jak podały chińskie władze produkcja żywności pochodzącej z morza w tej jednej prowincji osiągnęła 8,25 mln ton w 2024 r., co plasuje ją na szczycie listy regionów w Chinach. Całość produkcji morskiej żywności szacowana jest na 22 mln ton rocznie, a całość przemysłu akwakultury, to w Chinach ok. 50 mln ton, przy czym widać rosnącą rolę farm morskich, kosztem stawów i farm ulokowanych na lądzie. Obecnie Shandong szybciej rozwija nowoczesne i inwestuje w inteligentne systemy głębokomorskiej hodowli oraz infrastrukturę przetwórczą. 

W dodatku chińskie rozwiązania bazują na łączeniu hodowli z innymi funkcjami morskimi — znane są m.in. projekty łączące hodowlę pod powierzchnią z pływającymi instalacjami związanymi z energetyką wiatrową — co ma na celu lepsze wykorzystanie przestrzeni morskiej i stworzenie zintegrowanych modeli produkcji. 

Lepsze ekologicznie, ale...

Akwakultura morska pozwala zwiększyć produkcję białka bez zwiększania presji na grunty orne i słodką wodę. Hodowla wodorostów na potrzeby morskich farm rybnych może dodatkowo wiązać CO₂ i poprawiać jakość wody. Z drugiej jednak strony intensywne fermy rybne (szczególnie te stosujące sztuczny pokarm) mogą powodować lokalne przeżyźnienie wody, czyli powodować nadmiar azotu i fosforu i tworzenie martwych stref. Duże zagęszczenie ryb zwiększa ryzyko epidemii, które mogą przenosić się na dzikie populacje. W dodatku rozrastające się farmy konkurują z rybołówstwem tradycyjnym, żeglugą i turystyką.

Dlatego szereg projektów w portach i portach koncentruje się na wdrożeniu „inteligentnych” rozwiązań takich jak monitoring hodowli w czasie rzeczywistym, czujniki środowiskowe, ulepszone pasze, celem ograniczenia wpływu środowiskowego i zwiększenia wydajności.