W dobie postępującej zmiany klimatu i wymierania gatunków niektórzy politycy nie czują odrobiny zażenowania, żeby pochwalić się wakacyjną fotką z połowu zagrożonego wymarciem tuńczyka błękitnopłetwego. Nie przeszkadza im również fakt, że wcześniej w swojej kampanii wyborczej nieśli na sztandarach ochronę przyrody i prawa zwierząt, jako główne punkty swojego programu.

Mowa o posłance niezrzeszonej Klubu Parlamentarnego Centrum, wcześniej związanej z partią Polska 2050 Izabeli Bodnar. Jej zdjęcie, które zamieściła w sieci jak pozuje w krótkiej sukience na łodzi, gdzie opiera nogi o złowionego właśnie tuńczyka wywołało lawinę komentarzy i oburzenia. Tuńczyk błękitnopłetwy, który miał nieprzyjemność wspólnie pozować do zdjęcia z posłanką to gatunek zagrożony wyginięciem z powodu przełowienia. Jest też chroniony, a więc w przypadku tej ryby wprowadzono restrykcyjne limity połowowe. Trzeba mieć więc specjalną licencję i upoważnienie, aby odławiać ten gatunek. Czy tak było w przypadku Pani Bodnar nie wiadomo. 

Obrończyni praw nie wszystkich zwierząt 
 

Szokuje jednak fakt, że posłanka, która w swojej kampanii wyborczej zadeklarowała poparcie dla zakazu hodowli zwierząt na futra, odejście od hodowli zwierząt w klatkach, poprawę dobrostanu kurczaków hodowanych na mięso poprzez odejście od hodowli ras szybko rosnących nie ma absolutnie problemu z uśmiercaniem ryby, która niedługo zniknie z oceanów i uważa to za jak widać na zdjęciu atrakcyjne, wakacyjne zajęcie. I jak tłumaczy po fali oburzenia, które zdjęcie wywołało przecież wszyscy jemy sushi więc krytyka to zwykła hipokryzja. Jednak czy połów tuńczyka różni się czymś od hodowli zwierząt na futra? Czy powoduje mniej cierpienia? Można mieć co do tego spore wątpliwości. Takie zdjęcie opublikowane przez posła Konfederacji Dobromira Sośnierza, który uważa, że ubój psów na mięso powinien być legalny raczej by zupełnie nie dziwiło, ale posłanka Bodnar kreowała się na obrończynię praw zwierząt. 

Zły przykład idzie z góry 

Jednak już nawet nie o hipokryzję tu chodzi, ale o zwykłą szkodliwość społeczną takiego zachowania. Bo jak wytłumaczyć szarym obywatelom, że nie wolno wyrzucać śmieci do lasu, że nie wolno trzymać psów na łańcuchu, obdzierać zwierząt ze skóry oraz trzeba chronić gatunki zagrożone, skoro politycy publicznie pokazują, że te zasady czy prawo ich nie obowiązują i mogą robić co im się żywnie podoba. Przykład niestety idzie z góry i skoro poseł, minister czy inny znany polityk pozuje z upolowaną zwierzyną to czemu zwykły Kowalski nie może. Szczególnie dziś jest to niezwykle ważne, bo żyjemy w czasach permanentnego kryzysu klimatycznego i ekologicznego, który już odbija się na życiu każdego z nas w postaci morderczych fali upałów, suszy powodującej straty rolnicze, a co za tym idzie rosnących cen żywności, wymierania zapylaczy, które może doprowadzić do klęski głodu, aby wymienić tylko kilka problemów. Jeśli więc mamy przekonać zwykłych obywateli, że trzeba dbać o przyrodę i klimat dla naszego własnego dobra, to politycy powinni stanowić wzór postępowania, a nie zachowywać się jak uprzywilejowana kasta. 

Dla wszystkich wyborców, którym przyroda leży na sercu zachowanie posłanki powinno być wystarczającym powodem, żeby dać jej czerwoną kartkę podczas kolejnych wyborów i uznać jej karierę polityczną za ostatnie podrygi konającej ostrygi.