Naukowcy z University of New South Wales odkryli niepokojący wzorzec w działaniu paneli słonecznych – okazało się, że około 20% badanych paneli degraduje się znacznie szybciej niż zakładają prognozy branżowe, potencjalnie wytrzymując zaledwie połowę przewidywanego 25-letniego okresu użytkowania.

Badanie, opublikowane w IEEE  (ang. Institute of Electrical and Electronics Engineers) 5 stycznia, przeanalizowało dane z prawie 11 000 systemów fotowoltaicznych na całym świecie, aby zbadać zjawisko określane przez naukowców jako problem „długiego ogona" – gdzie część paneli zawodzi znacznie szybciej niż wynika to ze średniego tempa degradacji.

„Większość systemów solarnych jest projektowana tak, by działać około 25 lat, co odpowiada okresowi gwarancji" – powiedział Yang Tang, doktorant z Wydziału Inżynierii Fotowoltaicznej i Energii Odnawialnej UNSW oraz współautor publikacji. „W całym zbiorze danych zaobserwowaliśmy, że wydajność systemów zazwyczaj spada o około 0,9% rocznie. Jednak co najmniej jeden na pięć systemów degraduje się 1,5 raza szybciej niż w tym typowym tempie, a mniej więcej jeden na dwanaście degraduje się dwa razy szybciej.

Trzy powody kłopotów

Zespół badawczy przeanalizował dane zebrane przez dr. Dirka Jordana z National Renewable Energy Laboratory Departamentu Energii USA. Co istotne, badanie wykluczyło klimat jako czynnik wpływający na degradację, stwierdzając, że wzorzec długoterminowej degradacji utrzymywał się we wszystkich środowiskach – od gorących pustyń po klimaty umiarkowane.

​Zamiast tego naukowcy zidentyfikowali trzy główne przyczyny: wzajemnie powiązane awarie, gdzie jeden problem wywołuje lawinę kolejnych; „śmiertelność" wynikającą z wad produkcyjnych pominiętych podczas kontroli jakości; oraz drobne defekty, takie jak włoskowate pęknięcia, które ostatecznie prowadzą do nagłej utraty wydajności.

​Jako metodę zapobiegania temu zjawisku wskazali poprawę kontroli jakości na etapie produkcji i eksploatacji paneli.