Ponad 400 mln zł oszczędności wygeneruje każdego roku legalizacja destruktu asfaltowego jako materiału budowlanego. Dzięki planowanej zmianie przepisów kruszywo asfaltowe, uznawane jako odpad, posłuży wkrótce jako pełnowartościowy materiał do budowy dróg. 21 października 2021 r. minister klimatu i środowiska podpisał rozporządzenie ws. określenia szczegółowych kryteriów stosowania warunków utraty statusu odpadów dla odpadów destruktu asfaltowego.

Celem projektu rozporządzenia jest określenie warunków, po spełnieniu których destrukt asfaltowy, przestanie być traktowany jako odpad. Ma to na celu ułatwienie jego stosowania w budownictwie drogowym tak, aby nie było wątpliwości, co do jego jakości oraz prawidłowego i bezpiecznego wykorzystania.

Kryteria określające, kiedy destrukt asfaltowy przestaje być odpadem, powinny gwarantować, że destrukt asfaltowy otrzymany w wyniku procesu odzysku spełnia wymogi techniczne przemysłu budownictwa drogowego, jest zgodny z istniejącymi przepisami i normami, które mają zastosowanie do produktów, oraz nie prowadzi do ogólnych niekorzystnych oddziaływań na środowisko lub zdrowie ludzkie.

Dzięki wprowadzeniu przepisów możliwe będzie ograniczenie eksploatacji złóż surowców naturalnych i zastąpienie naturalnych kruszyw. Przyniesie to wymierne korzyści dla środowiska i ograniczy magazynowanie destruktu asfaltowego na hałdach. Takie rozwiązanie wpisuje się również w założenia gospodarki o obiegu zamkniętym.

Efektem podpisanego przez ministra klimatu i środowiska Michała Kurtykę rozporządzenia będzie zmniejszenie obciążeń regulacyjnych dla przedsiębiorców. Uproszczone zostaną też procedury związane z uzyskiwaniem zezwoleń administracyjnych w stosunku do materiałów wytwarzanych i ponownie wykorzystywanych na budowie w związku z ich klasyfikacją jako odpad, pod warunkiem spełnienia określonych kryteriów. Szacuje się, że wprowadzenie przepisów pozwoli na oszczędności dla Skarbu Państwa, które mogą wynieść ponad 400 mln zł.

Wydając rozporządzenie, wzięto pod uwagę normę PN-EN 13108-8:, która określa wymagania w zakresie klasyfikacji i charakterystyki destruktu asfaltowego jako zasadniczego materiału do mieszanek mineralno-asfaltowych. Obecnie normy te są powszechnie stosowane przez wykonawców dróg.

Przepisów rozporządzenia nie stosuje się natomiast do destruktu asfaltowego z frezowania, poddawanego recyklingowi w technologii prowadzonej za pomocą maszyn i urządzeń w miejscu jego wytworzenia (np. za pomocą urządzenia, które jednocześnie frezuje i kładzie nową nawierzchnię), gdyż w tej sytuacji nie dochodzi do wytworzenia odpadów.

Projekt wejdzie w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem § 5, który wejdzie w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia, aby umożliwić posiadaczom odpadów destruktu asfaltowego dostosowanie lub wprowadzenie systemu gospodarowania.

[1] Destrukt asfaltowy to materiał powstający w wyniku frezowania warstw nawierzchni istniejących dróg lub rozkruszenia płyt wyciętych z nawierzchni asfaltowej lub brył uzyskiwanych z tych płyt, lub z mieszanki mineralno-asfaltowej odrzuconej przy jej produkcji lub będącej nadwyżką jej produkcji. Około 95% destruktu asfaltowego stanowi kruszywo, natomiast pozostałe 5% to lepiszcze, obecnie wyłącznie asfaltowe. Destrukt asfaltowy stosuje się głównie w mieszankach mineralno-asfaltowych jako częściowy substytut kruszywa.