Ponieważ czysty wodór pozostaje znacznie mniej opłacalny niż paliwa kopalne, Unia Europejska (UE) musi wprowadzić politykę, która drastycznie obniżyłaby koszty jego produkcji. Według badań przeprowadzonych przez think tank Agora Energiewende i jego partnera Guidehouse wspieranie wykorzystania odnawialnego wodoru zgodnie ze strategią wodorową Komisji Europejskiej będzie kosztować 10-24 mld euro rocznie do końca obecnej dekady.

Nawet jeśli cena węgla w UE wzrośnie od 100 do 200 euro za tonę, nie wystarczy to, by czysty wodór stał się wystarczająco konkurencyjny – ostrzega Patrick Graichen, dyrektor wykonawczy Agory Energiewende.

Obecnie cena ta wynosi około 50 euro. Z kolei zielony wodór pozostanie niekonkurencyjny nawet przy cenie węgla na poziomie 100-200 euro za tonę

Nie tylko cena ma znaczenie

Studium proponuje przeznaczyć niezbędne środki finansowe w pierwszej kolejności na "niekontrowersyjne i niebudzące zastrzeżeń" zastosowania wodoru, takie jak produkcja stali, amoniaku i podstawowych chemikaliów w przemyśle, lotnictwo dalekodystansowe i żegluga morska oraz długoterminowe magazynowanie w energetyce.

W badaniu określono najwłaściwsze instrumenty polityczne służące temu celowi – kontrakty na emisję dwutlenku węgla w przypadku różnic w przemyśle; kontyngent dla lotnictwa; aukcje wspierające elektrociepłownie; środki wspierające rynki materiałów o obniżonej emisyjności; kontrakty na dostawy wodoru.

Popyt na czysty wodór wzrośnie w miarę jak UE będzie dążyć do neutralności klimatycznej

UE zużywa rocznie 340 terawatogodzin (TWh) wodoru, który jest prawie w całości produkowany z paliw kopalnych, np. gazu ziemnego, co sprawia, że jest on głównym emitentem gazów cieplarnianych. Zielony wodór jest natomiast wytwarzany w procesie elektrolizy przy użyciu w 100 proc. również zielonej energii, a zatem jest neutralny dla klimatu – czytamy w komunikacie prasowym Agory.

Autorzy raportu zauważyli również, że wodór będzie kluczowym elementem w realizacji pakietu Fit for 55 Komisji Europejskiej, zestawu propozycji legislacyjnych mających pomóc w osiągnięciu unijnego celu 55 proc. redukcji emisji netto do 2030 roku.