W ramach nowatorskiego projektu pilotażowego chiliska firma Gas Valpo rozpoczęła wprowadzanie 10% zielonego wodoru do systemu dystrybuującego gaz dla gospodarstw domowych. Nowa mieszanka bardziej ekologicznego paliwa dociera już do mieszkańców miast La Serena i Coquimbo w północnej części kraju.

Gas Valpo to jeden z największych dystrubutorów gazu w Chile, a realizowany przez firmę projekt wodorowy to pierwsza tego typu instalacja w regionie i właśnie osiągnął jeden ze swoich kamieni milowych, bo gazociąg wypełnia już 10% wodoru i 90% gazu ziemnego.

Proces był realizowany stopniowo, bo najpierw zielony wodór stanowił 3,5% mieszanki, następnie po dodaniu elektrolizera wzrósł do 5% i osiągnął 10%. Kolejnym celem jest osiągnięcie 15% jeszcze w tym roku, z długoterminowym celem spalania paliwa w proporcji 80% gazu ziemnego i 20% wodoru.

Stopniowe zwiększanie udziału wodoru w mieszance jest istotne, ponieważ pozwala operatorowi testować wydajność, monitorować kompatybilność i oceniać wpływ na jakość paliwa ze strony jego konsumentów. Założeniem projektu jest by zmiana mieszanki płynącej gazociągiem nie wpływała na działanie urządzeń ani na rachunki za paliwo.

Mniejsze emisje, ta sama wydajność

Daje on również decydentom i przedsiębiorstwom użyteczności publicznej bardziej realistyczne wyobrażenie o tym, jak mieszanka wodoru z gazem ziemnym mogłaby funkcjonować w ramach systemów dystrybucji paliwa dla konsumentów.

Celem projektu jest zarówno redukcja emisji CO2, jak i rachunków za energię. Przy 20% udziale wodoru w miksie paliwa system ma zmniejszyć emisję dwutlenku węgla o 340 ton rocznie. Może on także działać stabilizująco na ceny gazu oraz zwiększać bezpieczeństwo energetyczne poprzez zmniejszenie uzależnienia od gazu kopalnego.

Ponadto ma on pomóc realizować proces transformacji energetycznej w różnych regionach Chile. Coquimbo posiada już zaawansowane instalacjie OZE, co czyni go odpowiednim miejscem do pilotażów związanych z zielonym wodorem.

Projekt jest monitorowany przez Wydział Inżynierii Uniwersytetu La Serena, który ocenia kompatybilność mieszanki wodoru z materiałami, z których zbudowana jest sieć gazowa, urządzeniami klientów, jakość spalania oraz efektywność w redukcji emisji.

Jedną z głównych barier utrudniających szersze wykorzystanie wodoru w mieszankach gazowych jest brak zaufania do bezpieczeństwa i wydajności urządzeń, dlatego monitoring ma pomóc projektowi wyjść poza fazę pilotażu aby technologia mogła zostać wdrożona komercyjnie, na szerszą skalę. 

Pilotaż  pokazuje, że zielony wodór zaczyna powoli wychodzić poza etap koncepcji czy eksperymentu energetycznego, stając się paliwem realnie zasilającym gospodarstwa domowe.

Chociaż projekt jest wciąż na wczesnym etapie, a jego długoterminowe znaczenie będzie zależeć od wydajności, ekonomii i skalowalności, jest dowodem na to, że paliwo to może stać się częścią istniejącej infrastruktury energetycznej docierającej do konsumentów bez konieczności czekania na całkowitą przebudowę systemu.

Nie tylko Chile stawia na zielony wodór

Dostosowanie infrastruktury gazowej pod zielony wodór jest też jednym z celów transformacyjnych UE. Proces ten obejmuje zarówno techniczne przystosowanie obecnych gazociągów, jak i budowę nowych połączeń transgranicznych. Oczywiście Polska także bierze w nim udział. Kilka dni temu Komisja Europejska pozytywnie oceniła certyfikację Gaz-Systemu jako operatora systemu wodorowego. Jest to zielone światło dla budowy nowoczesnej infrastruktury energetycznej pod to paliwo.

Fot. Deposiphotos