Już 18 maja 2025 roku w Polsce odbędą się wybory prezydenckie. Z tej okazji WWF Polska przygotowało specjalny podręcznik, w którym przedstawia i wyjaśnia 10 kluczowych postulatów – konkretnych działań, jakie przyszły prezydent powinien poprzeć, aby skutecznie chronić środowisko i budować bezpieczną przyszłość naszego kraju. My z kolei przeanalizowaliśmy, jakie podejście do zielonej transformacji prezentują poszczególni kandydaci. Poniżej przedstawiamy wyniki tej analizy.

Zachęcamy do przeczytania materiału przygotowanego przez WWF: wwf.pl

Popierają zieloną transformację

Choć większość kandydatów w swoich programach zwraca uwagę na kwestie środowiskowe, tylko nieliczni deklarują realne poparcie dla głębokiej zielonej transformacji.

Szymon Hołownia już na początku swojego programu wyborczego podkreśla znaczenie działań proekologicznych. Wśród jego priorytetów znajdują się rozwój odnawialnych źródeł energii, magazynów energii oraz energetyki jądrowej. Hołownia akcentuje również potrzebę ochrony polskich lasów, zaznaczając, że powinny one służyć ludziom, a nie trafiać do pieców elektrociepłowni.

Ekologia stanowi również ważny element programu Magdaleny Biejat, która podejmuje ten temat w kontekście rozwoju gospodarczego. Wśród jej postulatów znajdują się m.in. inwestycje w szybkie koleje, elektrownie jądrowe, nowoczesne sieci energetyczne oraz odnawialne źródła energii. „Stać nas na inwestycje sztandarowe – koleje dużych prędkości, elektrownie atomowe, nowoczesne sieci energetyczne i OZE” – podkreśla Biejat.

Rafał Trzaskowski w swojej kampanii zapowiada działania na rzecz uniezależnienia energetycznego Polski poprzez dynamiczny rozwój OZE, widząc w tym klucz do bezpiecznej i nowoczesnej gospodarki. Rafał Trzaskowski, jako prezydent Warszawy, przystąpił w 2020 roku do programu „Zielone Miasta” (EBRD Green Cities), prowadzonego przez Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju (EBOR). Warszawa była pierwszym polskim miastem, które dołączyło do tego programu, mającego na celu wspieranie zrównoważonego rozwoju i redukcję emisji gazów cieplarnianych. Program zakłada wsparcie komunikacji zbiorowej, termomodernizacji, aktywną politykę śmieciową. Przez przeciwników program atakowany jest jednak za zapisy programu mówiące o redukcji ilości jedzonego mięsa i nabiału (odpowiednio 16 i 90 kg rocznie), wprowadzanie stref czystego transportu czy ograniczanie zakupu nowych ubrań do kilku rocznie. 

Z kolei Adrian Zandberg stawia zdecydowanie na energetykę jądrową. W jego programie czytamy: „Aby się prężnie rozwijać, polska gospodarka potrzebuje pewnej i czystej energii. Nie mam wątpliwości, że przy naszym położeniu geograficznym sensowne rozwiązanie może być tylko jedno: atom”. Zandberg proponuje ambitny, piętnastoletni plan budowy ośmiu bloków jądrowych o mocy 1,5 GW każdy, tworząc wizję „Atomowej Polski”.

Węgiel tak, wiatraki nie

Grzegorz Braun ostro wyraził stanowisko wobec ekologicznych reform za pośrednictwem wpisu na platformie X: „Kopać, palić, kopcić – niech interes się kręci” – napisał, jednoznacznie opowiadając się przeciwko odejściu od paliw kopalnych.

Marek Jakubiak również opowiada się za utrzymaniem tradycyjnego modelu energetycznego opartego na węglu. Jego zdaniem jest to — wbrew, jak twierdzi, „propagandzie lewicy” — czyste i nieszkodliwe dla środowiska źródło energii. Uważa, że inwestycje w elektrownie wiatrowe i panele fotowoltaiczne to nieopłacalna fanaberia. Jednocześnie popiera rozwój energetyki jądrowej.

Przeciwnicy Zielonego Ładu

Część kandydatów wyraźnie sprzeciwia się zielonej transformacji i otwarcie krytykuje politykę klimatyczną Unii Europejskiej, w tym Zielony Ład.

Takie stanowisko zajmuje Sławomir Mentzen, który uważa, że Polska nie jest w stanie oprzeć swojej energetyki wyłącznie na wietrze i słońcu. Jako priorytety wskazuje deregulację rynku energii, obniżenie podatków oraz inwestycje w atom — w tym w małe reaktory modułowe (SMR), które mają zapewnić bezpieczeństwo energetyczne w sytuacjach kryzysowych. Zielony Ład ocenia jednoznacznie negatywnie: „Unia Europejska postanowiła popełnić gospodarcze samobójstwo w imię ochrony klimatu. Zielony Ład oznacza drastyczny wzrost kosztów życia i spadek konkurencyjności europejskiego przemysłu, który przenosi się do Azji”.

Karol Nawrocki również deklaruje sprzeciw wobec polityki Zielonego Ładu. Proponuje, aby zielone certyfikaty służyły pokryciu rachunków za energię, a nie finansowaniu dopłat do samochodów elektrycznych. W jego kampanii czytamy hasło: „Fedrować, wydobywać, rozwijać” – co jasno wskazuje na priorytet dla taniej energii z węgla. Nawrocki twierdzi, że Polska powinna wypowiedzieć Zielony Ład, a jego koszty powinny zostać zwrócone obywatelom. W tym zakresie kandydat obywatelski wpierany przez PiS podpisał porozumienie programowe z NSZZ Solidarność. Związek od 4 lat prowadzi aktywną politykę sprzeciwu wobec Zielonego Ładu, który określa "kamieniem dociążającym europejską gospodarkę". 

Fot. Depositphotos