Wodór ma ogromny potencjał jako alternatywne źródło energii, jednak jego produkcja może być dość problematyczna. Naturalne złoża były dotychczas trudne do zidentyfikowania, jednak naukowcy natrafili na ich ślad.

Grupa naukowców pod kierownictwem dr. Franka Zwaana, badacza z sekcji Modelowania Geodynamicznego w GFZ Helmholtz Centre for Geoscience odkryła, że pasma górskie, w których skały pochodzące z głębokiego płaszcza Ziemi znajdują się blisko powierzchni, mogą być potencjalnymi „gorącymi punktami” naturalnego wodoru. Ich badania opierały się na wykorzystaniu modelowania tektoniki płyt.

Dzięki nim po raz pierwszy udało się określić, gdzie i kiedy skały płaszcza zostają wyniesione na powierzchnię oraz w jakich warunkach mogą wejść w kontakt z wodą w odpowiedniej temperaturze, umożliwiającej efektywną serpentynizację i generowanie wodoru.

Gdzie szukać naturalnego wodoru?

Wyniki badań stanowią silny impuls do intensyfikacji poszukiwań naturalnego H2 w pasmach górskich. Już teraz prowadzone są badania w Pirenejach, Alpach i na Bałkanach, gdzie wcześniej wykryto oznaki aktywnego generowania wodoru.

- Kluczowym elementem tych działań będzie opracowanie nowych koncepcji i strategii eksploracyjnych. Szczególnie istotne jest zrozumienie, jak historia tektoniczna danego obszaru wpływa na tworzenie się złóż wodoru. Konieczne będzie określenie momentu wystąpienia kluczowych procesów geologicznych – jeśli złoża wodoru miałyby powstać podczas budowy gór, to wcześniej musiało nastąpić rozciąganie i ryftowanie – mówi dr Frank Zwaan, główny autor badania, cytowany w komunikacie. 

Jak powstaje wodór w górach?

Jak podaje Instytut Nafty i Gazu – Państwowy Instytut Badawczy po przeprowadzeniu szeregu badań i analiz w ośrodkach naukowych obecnie przyjmuje się, że głównym procesem uczestniczącym w produkcji wodoru naturalnego jest proces serpentynizacji, typowy dla skał ultrazasadowych, zachodzący w skałach bogatych w żelazo, w obecności wody i w warunkach wysokiej temperatury. Takie warunki spełniają m.in. kratony prekambryjskie, z których zaobserwowano migracje wodoru.

Fot. Depositphotos