Państwa Azji pierwszy raz w historii generują więcej energii z fotowoltaiki niż ze spalania gazu. PV stało siętrzecim co do wielkości źródłem energii elektrycznej na kontynencie, głównie dzięki gwałtownemu rozwojowi tej technologii w Chinach, Indiach i Pakistanie. 

Kraje te zwiększyły udział energii z fotowoltaiki w swoich miksach energetycznych niemal aż czterokrotnie od 2020 roku. Tym samym Azja odpowiada aż za około 

60% światowego wzrostu generacji energii z PV właśnie w tym okresie. Nadal głównymi dwoma źródłami energii elektrycznej pozostają węgiel i hydroenergetyka, wytwarzając odpowiednio około 52% i 12% rocznie.Mimo wcześniejszych prognoz, że będzie rósł udział gazu w azjatyckich miksach energetycznych zakłócenia w dostawach wynikające z konfliktu na Bliskim Wschodzie zatrzymały ten trend. 

Chiny niekwestionowanym słonecznym liderem 

Z kolei udział fotowoltaiki gwałtownie wzrósł, generując około 1727 TWh energii elektrycznej w ciągu 12 miesięcy do kwietnia 2026 r. W tym samym okresie gaz wygenerował 1711 TWh i jego konsumpcja utrzymywała się na mniej więcej stabilnym poziomie od kilku lat. To przełom, który odzwierciedla generalne trendy, które wpływają na w globalny miks energetyczny, gdzie miesięczna produkcja energii wiatrowej i słonecznej po raz pierwszy w kwietniu 2026 r. przewyższyła globalną produkcję energii z gazu. Ekspansja energii słonecznej w Azji jest w dużej mierze napędzana przez Chiny, które odpowiadają za prawie trzy czwarte jej wzrostu w regionie od 2020 r. Rekordowa liczba instalacji w 2025 r. sprawiła, że ​​skumulowana moc zainstalowana w Chinach osiągnęła 1,2 TW. Chiny dominują również w globalnym łańcuchu dostaw, jeżeli chodzi o sprzęt potrzebny do instalacji PV, posiadając tu ponad 80% mocy produkcyjnych. Państwo Środka odegrało więc niezwykle ważną rolę w ekspansji energetyki słonecznej w innych krajach azjatyckich, m.in. poprzez eksport tanich paneli słonecznych. W obliczu kryzysu energetycznego wywołanego wojną z Iranem, chiński eksport urządzeń PV do Azji podwoił się, osiągając rekordowy poziom 39 GW w marcu 2026 r. 

Wojna na Ukrainie i atak na Iran osłabiły popyt na gaz

Jednocześnie wiele nowych projektów gazowych w Azji napotkało na przeszkody, które sprawiły, że ich realizacja stanęła pod znakiem zapytania. Większość państw azjatyckich jest uzależniona od importowanego skroplonego gazu ziemnego (LNG). Około 81 GW w planowanych nowych projektów gazowych w Azji zostało anulowanych w latach 2022 i 2023 w związku z zakłóceniami w dostawach LNG i gwałtownymi wzrostami cen po inwazji Rosji na Ukrainę. Budowa terminali importowych i gazociągów w Azji Południowej i Korei Południowej napotkała opóźnienia, w związku z czym wiele z inwestycji anulowano ze względu na rosnące koszty paliwa i budowy, a także słabego popytu na energię gazową. Globalne niedobory turbin gazowych opóźniły również plany budowy nowych elektrowni gazowych w Wietnamie i na Filipinach. Podczas gdy moce elektrowni gazowych w Azji wzrosły o 22% między 2019 a 2024 rokiem, produkcja energii z gazu wzrosła w tym samym okresie jedynie o skromne 6%. Istniejące elektrownie gazowe nie zawsze pracują z dużą wydajnością, ponieważ gaz jest wypierany przez inne paliwa. Tendencje te nie są jednakowe w całym regionie. Wzrost produkcji w niektórych krajach, takich jak Chiny i Tajwan, jest równoważony spadkiem w takich jak Japonia i Indie.

Chociaż Chiny niemal podwoiły produkcję energii z gazu w ciągu ostatniej dekady, problemy z dostawami paliwa i wysokie ceny sprawiają, że jest on mniej konkurencyjny niż węgiel i źródła odnawialne. Rozwój czystej energii zmniejszył również zapotrzebowanie na gaz w innych krajach azjatyckich. Szeroko komentowany „boom” na dachowe instalacje fotowoltaiczne w Pakistanie jest jednym z istotnych przykładów tego trendu. Według Międzynarodowej Agencji Energetycznej (IEA), ostatni kryzys energetyczny „wzbudził na nowo obawy dotyczące niezawodności i przystępności cenowej dostaw gazu” wśród krajów importujących go w Azji, z których wiele jest silnie uzależnionych od przepływów gazu przez cieśninę Ormuz.