Według danych opublikowanych przez chińską Narodową Administrację Energetyczną, Państwo Środka w marcu tego roku osiągnęło moce produkcyjne będące w stanie wytwarzać nieco ponad 1 mln wodoru z OZE rocznie. 

Tym samym zdolność operacyjna Chin wzrosła w tym zakresie od 2024 roku ponad dwukrotnie. Za największą część wzrostu odpowiadają regiony północno-wschodnie i północne Chin, przy czym dwie prowincje Jilin i Mongolia Wewnętrzna są w stanie wytwarzać ponad 170 000 ton paliwa rocznie. 

Rząd w Pekinie uważa, że kraj wyszedł poza fazę demonstracyjną i wkroczył w fazę rozwoju zielonego paliwa na skalę komercyjną. Kolejne instalacje oparte na elektrolizerach, będące w stanie generować ponad 900 000 ton rocznie są w trakcie budowy. 

Najdynamiczniej liczba nowych instalacji do produkcji zielonego wodoru rosła na północnym-wschodzie Chin, odpowiadając za 45,7% krajowej zdolności operacyjnej, z kolei północne Chiny odpowiadają za 30%, a północno-zachodnie Chiny za 21,8%, a wszystkie pozostałe regiony razem za około 2,5%.

Produkcja zielonego wodoru się rozpędza 

W samym 2025 roku północno-wschodnia część Chin dodała instalacje zdolne wytwarzać ponad 100 000 ton rocznie; północne Chiny ponad 20 000 ton rocznie. Ważnym ośrodkiem staje się również prowincja Xinjiang, gdzie realizowanych jest obecnie kilka dużych projektów wodorowych. 

Dotychczas instalacje były stosunkowo skromne, bo ich średnia wydajność wynosiła około 4900 ton rocznie mocy produkcyjnych, a ponad połowa wszystkich projektów była w stanie wytworzyć poniżej 1000 ton rocznie. Były to głównie projekty demonstracyjne lub komercyjne, ale na wczesnym etapie rozwoju.

Dwa modele wykorzystania paliwa przyszłości 

Jednak obecnie budowane instalacje będą w stanie wygenerować średnio około 13 000 ton rocznie, a więc prawie trzy razy więcej niż te, które już powstały. Projekty o mocach przerobowych powyżej 10000 ron rocznie, rozwijane w Chinach to 38% wszystkich z nich. Z kolei w prowincjach Xinjiang, Mongolii Wewnętrznej i Jilin rozpoczęto już budowę kilku projektów o wydajności 50 000 ton rocznie lub większej – co jest sygnałem, że chińscy producenci wodoru myślą poważnie o rozwoju technologii. 

Rozwój zielonego wodoru w Chinach opiera się na dwóch modelach. Pierwszy ma na celu dekarbonizację procesów przemysłowych, takich jak rafinacja ropy czy produkcja chemikaliów z węgla, poprzez zasilenie ich wodorem odnawialnym.

Drugi model polega na wykorzystaniu zielonego wodoru jako surowca do produkcji amoniaku i metanolu na dużą skalę. Chiny chcą przekształcać amoniak i metanol z konwencjonalnych surowców chemicznych pochodzenia kopalnego w zielone paliwa i nośniki energii. 

Wykorzystanie paliwa ma więc odbywać się w sposób przemyślany i zintegrowany z chińskim systemem przemysłowym i energetycznym. 

Chiny opierają swoją politykę wodorową o 14. Plan Pięcioletni, który w średnio- i długoterminowym planie rozwoju przemysłu wodorowego (2021–2035) wyraźnie nadał priorytet produkcji wodoru z OZE. Obowiązujący obecnie 15. Plan Pięcioletni (2026–2030) idzie o krok dalej, dążąc do regionalnej samowystarczalności w zakresie zielonego wodoru i komercyjnego wdrożenia paliwa na skalę przemysłową.

Fot.: Depositphotos