Rina ogłosiła zatwierdzenie (Approval in Principle) pierwszego projektu tankowca wykorzystującego paliwa kopalne, ale wypełniającego cele IMO 2050. Projekt został wykonany przez szwedzką FKAB Marine Design.

Projekt tankowca zatwierdzony przez towarzystwo klasyfikacyjne RINA wykorzystuje napęd opierający się na połączeniu paliwa LNG z parą wodną do wytwarzania wodoru i dwutlenku węgla.  Zbiornikowiec przeznaczony do transportu LNG lub wodoru jest wynikiem wspólnego projektu, przy którym pracowały także ABB oraz Helbio (spółka zależna Metacon AB).

Antonios Trakakis, dyrektor techniczny w Rina, powiedział:

– Aby osiągnąć cele redukcji CO2, żegluga stoi przed wyzwaniem znalezienia rozwiązań, które albo polegają na paliwach kopalnych, ale które nadal wymagają dopracowania technologii, albo na nowych, bezemisyjnych paliwach węglowych, których dostępność jest wciąż niegwarantowana. Ten nowy projektu umożliwia obecnie stosowanie wodoru jako paliwa bez potrzeby bunkrowania go i magazynowania na pokładzie i przekracza cele IMO 2050 dla 70%-owego zmniejszenia redukcji emisji dwutlenku węgla.

Projekt tankowca MR (średniego zasięgu) opiera się na połączeniu LNG z parą w reformatorze gazowym Helbio w celu podzielenia cząsteczek LNG na wodór i CO2. Wodór jest następnie bezpośrednio stosowany do napędzania silników spalania wewnętrznego i ogniw paliwowych w hybrydowym systemie zasilania morskiego wyprodukowanym przez ABB. CO2 jest wychwytywany przez podział cząsteczek LNG, a nie z gazu spalin.

Każde rozwiązanie, które ma na celu ograniczenie emisji CO2 statków, powinno zapewnić konkurencyjny wskaźnik intensywności węgla (CII), które ma coraz bardziej rygorystyczne progi oceny w stosunku do 2030 r., przez cały okres usług służby statku, nie tylko przy zbliżaniu się do 2050 r. Może to okazać się znacznym ograniczeniem dla konwencjonalnych statków zbudowanych z zamiarem modernizacji po 10-15 lat od dostawy.

Korzystając z tego projektu, użycie wodoru można stopniowo zwiększać, aby utrzymać najwyższą ocenę CII przez cały okres funkcjonowania statku, zmniejszając tym samym emisję CO2 w równoległym nachyleniu z obowiązującymi przepisami. Statek może osiągnąć pełne cele dekarbonizacji, uruchamiając silnik na 100% wodorze lub wytwarzając całą moc potrzebną poprzez ogniwa paliwowe. W ten sposób właściciel może decydować o zmniejszeniu emisji CO2.

Usuwanie dwutlenku węgla będzie kluczową technologią, pozwalającą na osiągnięcie globalnych celów dekarbonizacyjnych we wszystkich sektorach.

Andreas Hagberg, szef działu sprzedaży i marketingu w FKAB, skomentował:
– Koncepcja jest rewolucyjna, ponieważ nie wymaga żadnej infrastruktury wodorowej ze strony portu. Wodór jest tworzony na pokładzie statku , a cały niezbędny sprzęt można łatwo zamontować na pokładzie, dzięki czemu właściciele statków mogą przekształcić istniejące zbiornikowce. Ogniwa paliwowe zostały specjalnie opracowane w celu uzyskania większej mocy i mniejszej liczby emisji.

CO2 jest skroplony przez kriogeniczną parę z LNG i może być stosowany jako gaz obojętny. Nie jest wymagane dodatkowe bunkrowanie oprócz normalnego LNG. Wytworzony wodór można wykorzystać do zasilania silnika głównego, ogniw paliwowych lub hybrydy z nich. AIP obejmuje opcję hybrydową.

– Teraz, gdy koncepcja została wprowadzona do świata rzeczywistego poprzez natychmiastowy projekt CII, otwiera to drzwi do zmniejszenia emisji w znacznie krótszym czasie. AIP jest dla tankowca, ale technologię można zastosować do szerokiej gamy rodzajów i rozmiarów jednostek – stwierdza Trakakis.