Kierowany przez dr Zheng Bo zespół Instytutu Środowiska i Ekologii działającego przy międzynarodowym uniwersytecie studiów podyplomowych Tsinghua Shenzhen International Graduate School (SIGS), opracował nowatorski system inwersji atmosferycznej służący ograniczaniu emisji dwutlenku węgla powstającego podczas pożarów lasów oraz analizowaniu czynników decydujących o ogólnoświatowej emisji CO2 ustalonych w oparciu o satelitarne pomiary przestrzennych i czasowych tendencji odnotowywanych w latach 2000-2019.

Przeprowadzone przez nich badanie sugeruje, że brak umiejętności ograniczenia obszarów dotkniętych dziś pożarami lasów przyczynia się do zwiększenia światowej emisji CO2. Badanie to może przyczynić się do wyznaczenia ścieżki kształtowania budżetu przeznaczanego na monitorowanie światowej emisji dwutlenku węgla i ram inwersji opartej na teledetekcji satelitarnej. Artykuł Dr Zhenga poświęcony temu badaniu, zatytułowany „Wzrost emisji z pożarów lasów pomimo ograniczania ich zasięgu”, opublikowano 24 września w periodyku Science Advances (https://www.science.org/doi/10.1126/sciadv.abh2646).

Satelity wykryły ogólnoświatową tendencję spadkową dotyczącą zasięgu wypalania traw, co zbiegło się z niewielkim, odnotowanym w ostatnich dziesięcioleciach, wzrostem areału lasów dotkniętych pożarami. Bo Zheng i jego współpracownicy opracowali system inwersji atmosferycznej służący wykazaniu, że poziom ogólnoświatowej emisji dwutlenku węgla generowanego wskutek pożarów kształtuje się na stałym poziomie lub wykazuje jedynie nieznacznie zniżkową tendencję pomimo znacznego spadku obszarów wypalanych odnotowywanego od 2000 r., co wynika ze zwiększenia emisji pochodzącej z pożarów lasów kompensującej spadek emisji z wypalania trwa i buszu.

W porównaniu do zasięgu wypalania trwa, pożary lasów są czynnikiem w większym stopniu przyczyniającym się do emisji CO2 w przeliczeniu na obszar wypalany charakteryzujący się powolnym bądź niepełnym potencjałem regeneracji – czasem regeneracja tego obszaru nie zachodzi ze względu na poziom jego degradacji czy wylesienia. Niska zdolność do absorpcji CO2 na obszarach dotkniętych pożarami lasów, w porównaniu do obszarów leśnych, w których pożary te występują, osłabia zdolność przenikania, co może oznaczać, że pomimo zmniejszenia areału obszarów wypalanych, nie zdołano ograniczyć klimatycznego wpływu pożarów lasów.