Ostatni gwałtowny wzrost cen gazu ziemnego w Europie oznacza, że produkcja zielonego wodoru pochodzącego z energii odnawialnej jest obecnie tańsza niż silnie zanieczyszczającego środowisko szarego H2.

Dane firmy analitycznej ICIS podważają założenie, że niskoemisyjny niebieski wodór pochodzący z metanu z CCS będzie tańszy niż odnawialny H2.

Według wyliczeń londyńskiej firmy analitycznej cena produkcji szarego wodoru w Wielkiej Brytanii jest wyższa niż zielonego H2 od połowy września – przy czym ten pierwszy osiągnął na początku października najwyższą cenę prawie 8 dolarów za kilogram.

Natomiast cena zielonego wodoru w ramach umowy PPA (power-purchase agreement) na energię odnawialną w wysokości 45 GBP/MWh utrzymuje się na stałym poziomie 4,57 USD/kg. W dniu 8 listopada cena szarego H2 została ustalona na poziomie 5,61 USD/kg, co według danych ICIS oznacza wzrost o niecałe 20 proc.

–  Korelacja cen w Wielkiej Brytanii dotyczy również Europy –  mówi ekspert ICIS ds. wodoru Jake Stones.

– Ceny gazu i energii gwałtownie wzrosły na całym kontynencie, dlatego każdy wodór pochodzący z PPA w regionie, który modelowaliśmy, prawdopodobnie byłby teraz konkurencyjny – dodaje Stones.

Ponieważ energia wiatrowa i słoneczna jest zazwyczaj kupowana w ramach PPA, a nie sprzedawana na rynkach hurtowych, cena energii odnawialnej w dużej mierze nie została dotknięta przez wywołany gazem wzrost hurtowych cen energii w całej Europie. Aby to podkreślić, ICIS zwraca uwagę, że wodór uzyskiwany z energii elektrycznej z sieci po cenach rynkowych na poziomie hurtowym kosztowałby dziś 11,60 funtów za kilogram - w porównaniu z 4 funtami w kwietniu.

Niebieski wodór produkowany z gazu ziemnego z wychwytywaniem i magazynowaniem dwutlenku węgla (CCS) będzie kosztował dodatkowe 0,50€-1,50$ za kilogram w stosunku do ceny szarego H2 z powodu dodatkowych kosztów CCS.

Branża naftowo-gazowa w dużej mierze uważa, że błękitny wodór powinien być produkowany na dużą skalę, aby zaoferować mniej emisyjne alternatywy dla paliw kopalnych, przyznając jednocześnie, że nadal powodowałoby to znaczne emisje gazów cieplarnianych – ze względu na przecieki metanu i spalanie gazu na wylotach kopalń oraz fakt, że technologia CCS nie jest w stanie wychwycić wszystkich emisji CO2 z procesu produkcji wodoru.

Chociaż cena błękitnego i szarego H2 spadałaby wraz ze spadkiem cen gazu ziemnego, zmienność cen obserwowana w tym roku uwydatnia ryzyko związane z dalszym uzależnieniem europejskiej energetyki od importowanych paliw kopalnych.

–  Zielony wodór może uniknąć fluktuacji cen, jeśli energia będzie dostarczana w ramach umów PPA, a uniknięcie ryzyka i niepewności może zbudować poparcie dla tego zeroemisyjnego towaru – podsumowuje Stones.

Obliczenia australijskiej firmy Keynumbers i biuletynu Energy Flux wykazały w połowie października, że produkcja zielonego wodoru w Europie jest tańsza niż szarego lub niebieskiego H2.