Agata Rzeźnik to projektantka, która tworzy tekstylne rzeźby z materiałów z drugiego obiegu. Oprócz sztuki zajmuje się projektem Waste.Lab, w którym szyje upcyklingową odzież. O swojej działalności opowiada szerzej w wywiadzie udzielonym portalowi ZielonaGospodarka.pl.

Agata podkreśla, że swoją przygodę twórczą rozpoczęła od ubioru. W 2023 roku jej działalność ewoluowała i przerodziła się w projektowanie na pograniczu rzeźby tekstylnej i odzieży opierające się na strukturach przyrody – falach, muszlach czy skrzydłach. Rzeźby tworzone przez Agatę mają organiczne, miękkie formy i ich większa część składa się z materiałów z drugiego obiegu.

— Potrafię szyć i konstruować odzież. To właśnie było dla mnie punktem wyjścia do rozpoczęcia działalności związanej ze sztuką i rzeźbami — zaznacza.

Wspomina, że pierwsza forma przypominająca jej późniejsze rzeźby - Vatony, powstała w okresie, w którym uczęszczała do szkoły ubioru i szczególnie interesowała się gorsetami. To wtedy zafascynował ją sposób, w jaki formują się materiały tekstylne i jak poprzez samo szycie można nadawać im niepowtarzalne kształty. Projekt, który wtedy powstał był częścią ubioru. Dopiero później podczas studiowania grafiki odkleiła swoją twórczość od ciała i zaczęła tworzyć autonomiczne rzeźby.

— Podczas konstruowania pracy końcowej na studiach jeden profesor popchnął mnie do odgrzebania tematu, który robiłam w przeszłości i podejścia do niego w inny sposób. Padło na tkaninę i rzeźbę tekstylną. To był ten pierwszy moment, kiedy zaczęłam kombinować, z tym żeby stworzyć formę w oderwaniu od ludzkiego ciała — wspomina Agata.

Rzeźby Agaty powstają w większości z materiałów z drugiego obiegu. Widać to szczególnie w ostatnich formach, których wnętrze wypchane jest pozostałościami po zużytej kurtce, a sama część okalająca projekt to materiały ze starych ubrań i prześcieradeł. Jeden z Vatonów to w głównej mierze sukienka, która uszkodziła się podczas podróży pociągiem.

Agata podkreśla, że jej rzeźby nazywane Vatonami nie ma ją jednego znaczenia i każdy może dostrzec w nich różne motywy i kształty. Jednak to co je łączy to inspiracja zaczerpnięta z natury.

Fot. Agata Rzeźnik

—  Moim punktem wyjścia, kiedy zaczęłam tworzyć obiekty na dyplom, były formy z natury. Na przykład do zrobienia jednej z rzeźb zainspirował mnie znaleziony na plaży patyk i to w jaki sposób był osadzony w przestrzeni. Przez to, że mieszkam w Gdańsku czerpię dużo inspiracji z przedmiotów wyrzucanych na brzeg przez Bałtyk— podkreśla. 

Podczas procesu powstawania prac Agata odkryła, że rzeźby mogą być ze sobą łączone i tworzyć zupełnie nowe formy.

— Mogę traktować je jako elementy układanki i za każdym razem prezentować w inny sposób w nieskończonej liczbie układów. To co pierwotnie było dla mnie problematyczne, czyli pokazanie obiektu jako coś stałego przeistoczyło się w atut – odkryłam, że w czasach nadprodukcji wszystkiego mogę tworzyć nowe kompozycje z tego, co już mam. Wymaga to po prostu nowej formy zapisu – w postaci rysunków, linorytu czy zdjęć — podsumowuje.

Innym projektem Agaty, którym zajmowała się, zanim na stałe zaczęła rzeźbić w tekstyliach był Waste.Lab - pod tą nazwą szyła upcyklingową odzież. Ubrania z drugiej ręki od zawsze były jej bliskie i chciała pokazać je w nowej odsłonie. 

Wśród jej prac znalazły się stworzone z brzegów firan torebki "Zazdrostki" czy gumki do włosów imitujące motyle. Flagowym projektem Waste.Labu były sukienki z bocznymi wiązaniami, które Agata szyła z materiałów znalezionych w second handach. Prototyp projektu powstał ze starych prześcieradeł, które znalazła w domu babci. Wspomina, że charakterystyczne wiązania nie były od początku planowane.

— Ciekawe jest to jak w projektowaniu i szyciu ubrań czasem rzeczy powstają spontanicznie. Wyglądało to tak, że podczas krojenia formy zostawiłam jeden dłuższy fragment, później eksperymentalnie doszyłam do niego kawałek materiału i wtedy zupełnie przypadkiem stworzyłam nowe wiązanie w sukience — mówi Agata.

Fot. Kinga Liwak

Przy dopracowywaniu projektu sukienki zwracała szczególną uwagę na jego funkcjonalność oraz uniwersalność.

— Pracując nad prototypem brałam pod uwagę to, co w kupowaniu ubrań przez internet jest najtrudniejsze, czyli dopasowanie rozmiaru. Nasze ciała się zmieniają i zdarza się, że ulubione rzeczy przestają na nas pasować. Chciałam, żeby ta sukienka zmieniała się w zależności od naszych potrzeb — opowiada.

W Waste.Labie Agata sprzedawała również wyselekcjonowane i znalezione przez nią ubrania z drugiej ręki.

Obecnie pracuje nad połączeniem obu swoich projektów. Chce tworzyć zupełnie nowe formy odzieży, które będą przeplatały się ze sztuką.

— Chciałabym wyjść od strony sztuki i wrócić znowu do ubrań. Jednak zależy mi na tym, żeby twórczość artystyczna była na pierwszym miejscu, tak aby rzeźba i forma mnie prowadziły, a ubrania były dopełnieniem — podkreśla Agata.

Działalność Agaty można obserwować na prowadzonych przez nią profilach na instagramie: rzeznik.objct, waste.lab oraz na stronie agatarzeznik.com.