Do 2030 roku co najmniej 42 procent całego wodoru wykorzystywanego w przemyśle musi pochodzić ze źródeł odnawialnych, a w transporcie wymagany jest niewielki odsetek.

Negocjatorzy z Parlamentu Europejskiego i Rady Ministrów UE osiągnęli dziś rano "tymczasowe porozumienie polityczne", zgodnie z którym do 2030 roku 42 proc. całego wodoru wykorzystywanego w przemyśle - w dotychczasowych celach, takich jak produkcja nawozów i chemikaliów oraz rafinacja ropy naftowej - będzie pochodzić ze źródeł odnawialnych, a jednocześnie ustalono nowe cele dotyczące wykorzystania ekologicznego wodoru w transporcie.

Udział zielonego wodoru, który musi być wykorzystywany przez przemysł, wzrośnie do 60 proc. w 2035 roku, ale porozumienie pozostawia poszczególnym państwom członkowskim możliwość obniżenia tych wartości o 20 procent pod dwoma warunkami: jeśli krajowy wkład państw w realizację wiążącego ogólnego celu UE w zakresie odnawialnych źródeł energii będzie zgodny z ich oczekiwanym wkładem oraz jeśli udział wodoru pochodzącego z paliw kopalnych zużywanego w danym państwie członkowskim nie przekroczy 23 proc. w 2030 roku i 20 proc. w 2035 roku.

Pozostawia to miejsce dla państw takich jak Francja, które mogą wykorzystywać w swojej mieszance wodorowej znaczącą część H2 produkowanego z użyciem energii z elektrowni jądrowych.

Porozumienie w sprawie dyrektywy o energii odnawialnej również ustanawia wiążące cele w zakresie wykorzystania ekologicznego wodoru w transporcie, choć z pewnym zastrzeżeniem.

Państwa członkowskie mogą dokonać wyboru pomiędzy 14,5-procentowym zmniejszeniem intensywności emisji gazów cieplarnianych w transporcie dzięki wykorzystaniu odnawialnych źródeł energii do 2030 roku lub co najmniej 29-procentowym udziałem odnawialnych źródeł energii w końcowym zużyciu energii w sektorze transportowym do 2030 r. Byłoby to więc w dużej mierze wykorzystanie energii odnawialnej w pojazdach elektrycznych.

Istnieje jednak połączony cel cząstkowy, zgodnie z którym 5,5% udziału energii odnawialnej w transporcie musi pochodzić z "zaawansowanych biopaliw" (zasadniczo uzyskiwanych z surowców niespożywczych) oraz zielonego wodoru lub jego pochodnych - znanych w języku UE jako "paliwa odnawialne pochodzenia niebiologicznego" (RFNBO). W ramach tego istnieje minimalny wymóg 1-procentowego udziału RFNBO w udziale energii odnawialnych dostarczanych do sektora transportu w 2030 r.

Termin "porozumienie tymczasowe" w terminologii UE oznacza po prostu, że musi ono jeszcze zostać zatwierdzone w drodze formalnych procedur zarówno w Parlamencie Europejskim, jak i w Radzie.