Najnowsze badania oparte na obserwacjach satelitarnych wskazują, że tempo usuwania metanu w stratosferze jest wyraźnie wyższe, niż dotychczas przyjmowały modele klimatyczne. Oznacza to, że większa część emitowanego metanu ulega rozkładowi chemicznemu na dużych wysokościach, co może mieć istotne znaczenie dla precyzyjniejszego bilansu gazów cieplarnianych i prognozowania tempa globalnego ocieplenia.

Międzynarodowy zespół badawczy z University of Washington, kierowany przez prof. Qiang Fu, wykorzystał publicznie dostępne dane satelitarne zbierane w latach 2007–2020 (głównie z instrumentów pomiarowych na orbitach), aby po raz pierwszy oszacować wielkość strat metanu (CH₄) w stratosferze wyłącznie na podstawie bezpośrednich obserwacji – bez polegania na symulacjach numerycznych. Wyniki opublikowano w prestiżowym czasopiśmie Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS).

Kluczowe wnioski badania wskazują, że stratosferyczna utrata metanu jest wyższa o kilkanaście–kilkadziesiąt procent w stosunku do wartości przyjmowanych dotychczas w większości globalnych modeli chemii atmosfery i klimatu. Dotychczasowe szacunki opierały się głównie na modelach teoretycznych – nowe dane obserwacyjne wskazują, że rzeczywisty „samooczyszczający” mechanizm stratosfery działa efektywniej.

Metan pozostaje w atmosferze średnio około 10 lat – fakt, że większa jego część ulega rozkładowi już w stratosferze, skraca efektywny wpływ emisji na długoterminowe ocieplenie.

„To bardzo ważna informacja dla bilansu metanu na Ziemi” – komentuje prof. Qiang Fu. „Jeśli stratosfera usuwa więcej metanu, niż sądziliśmy, to mniejsza jego ilość kumuluje się w troposferze i wpływa na klimat przez dłuższy czas. Pozwala to lepiej zrozumieć, jak szybko redukcja emisji metanu przełoży się na spowolnienie ocieplenia.”

Metan jest drugim – po CO₂ – co do znaczenia antropogenicznym gazem cieplarnianym. Ma ponad 80 razy silniejszy potencjał cieplarniany niż dwutlenek węgla w horyzoncie 20 lat. Główne źródła to rolnictwo, wydobycie paliw kopalnych, składowiska odpadów oraz naturalne emisje (np. bagna, wieczna zmarzlina). 

_{Fot: Depositphotos}